حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَمْزَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍأَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ رَأَتْ نَسِيبًا لَهَا يَنْفُخُ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ فَقَالَتْ لَا تَنْفُخْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِغُلَامٍ لَنَا يُقَالُ لَهُ رَبَاحٌ تَرِّبْ وَجْهَكَ يَا رَبَاحُ
Abu Solihdan rivoyat qilinadiki, Ummu Salama oʻz qarindoshlaridan birini sajda qilmoqchi boʻlganida (yerga) puflayotganini koʻrib qoldi va: «Puflama! Zero, Rasululloh ﷺ Raboh degan qulimizga: ‹Ey Raboh, yuzingni tuproqqa tekkiz›, deganlar», dedi.Абу Солиҳдан ривоят қилинадики, Умму Салама ўз қариндошларидан бирини сажда қилмоқчи бўлганида (ерга) пуфлаётганини кўриб қолди ва: «Пуфлама! Зеро, Расулуллоҳ ﷺ Рабоҳ деган қулимизга: ‹Эй Рабоҳ, юзингни тупроққа теккиз›, деганлар», деди.