حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ يَسَارٍ قَالَ قَرَأْتُ فِي كِتَابٍ لِعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ مَعَ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ قَالَفَسَأَلْتُ مَيْمُونَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ عَنْ الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكُلَّ سَاعَةٍ يَمْسَحُ الْإِنْسَانُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَلَا يَنْزِعُهُمَا قَالَ نَعَمْ
Umar ibn Ishoq ibn Yasor aytdi: Men Ato ibn Yasorning kitobini uning oʻzi bilan birga oʻqidim. U dedi: Men Nabiy ﷺning zavjalari Maymuna (roziyallohu anho)dan maxsilarga mash tortish haqida soʻradim. U shunday dedi: Men: «Yo Rasululloh, inson har vaqt maxsilariga mash tortaversa, ularni yechmasa (boʻladimi)?» dedim. U zot: «Ha», dedilar.Умар ибн Ишоқ ибн Ясор айтди: Мен Ато ибн Ясорнинг китобини унинг ўзи билан бирга ўқидим. У деди: Мен Набий ﷺнинг завжалари Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан махсиларга маш тортиш ҳақида сўрадим. У шундай деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, инсон ҳар вақт махсиларига маш тортаверса, уларни ечмаса (бўладими)?» дедим. У зот: «Ҳа», дедилар.