حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي شُمَيْسَةُ أَوْ سُمَيَّةُ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ هُوَ فِي كِتَابِي سُمَيَّةُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّ بِنِسَائِهِ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ نَزَلَ رَجُلٌ فَسَاقَ بِهِنَّ فَأَسْرَعَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَاكَ سَوْقُكَ بِالْقَوَارِيرِ يَعْنِي النِّسَاءَ فَبَيْنَا هُمْ يَسِيرُونَ بَرَكَ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ جَمَلُهَا وَكَانَتْ مِنْ أَحْسَنِهِنَّ ظَهْرًا فَبَكَتْ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أُخْبِرَ بِذَلِكَ فَجَعَلَ يَمْسَحُ دُمُوعَهَا بِيَدِهِ وَجَعَلَتْ تَزْدَادُ بُكَاءً وَهُوَ يَنْهَاهَا فَلَمَّا أَكْثَرَتْ زَبَرَهَا وَانْتَهَرَهَا وَأَمَرَ النَّاسَ بِالنُّزُولِ فَنَزَلُوا وَلَمْ يَكُنْ يُرِيدُ أَنْ يَنْزِلَ قَالَتْ فَنَزَلُوا وَكَانَ يَوْمِي فَلَمَّا نَزَلُوا ضُرِبَ خِبَاءُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ فِيهِ قَالَتْ فَلَمْ أَدْرِ عَلَامَ أُهْجَمُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَشِيتُ أَنْ يَكُونَ فِي نَفْسِهِ شَيْءٌ مِنِّي فَانْطَلَقْتُ إِلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ لَهَا تَعْلَمِينَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ أَبِيعُ يَوْمِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَيْءٍ أَبَدًا وَإِنِّي قَدْ وَهَبْتُ يَوْمِي لَكِ عَلَى أَنْ تُرْضِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِّي قَالَتْ نَعَمْ قَالَ فَأَخَذَتْ عَائِشَةُ خِمَارًا لَهَا قَدْ ثَرَدَتْهُ بِزَعْفَرَانٍ فَرَشَّتْهُ بِالْمَاءِ لِيُذَكِّيَ رِيحَهُ ثُمَّ لَبِسَتْ ثِيَابَهَا ثُمَّ
Safiyya bint Huyay (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zavjalari bilan haj qildilar. Yoʻlning bir yerida bir kishi tushib, ularning (tuyalarini) hayday boshladi va shoshirdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Shishalarni shundoq haydaysanmi?» — yaʼni ayollarni (nazarda tutdilar) — dedilar. Ular yurib ketayotganlarida, Safiyya bint Huyayning tuyasi choʻkib qoldi — uning ulovi ularning ichida eng yaxshilaridan edi — va u yigʻlab yubordi. Rasululloh ﷺ bundan xabar topganlarida kelib, uning koʻz yoshlarini qoʻllari bilan artdilar, u esa battar yigʻlayverdi, u zot uni qaytarar edilar. U koʻp yigʻlagach, u zot uni koyib, qattiq gapirdilar va odamlarga tushishga buyurdilar, ular tushishdi. Holbuki u zot tushishni istamagan edilar. U (Safiyya) aytdi: Shunday qilib, ular tushishdi, oʻsha kun mening kunim edi. Ular tushganlarida Nabiy ﷺga chodir tikildi va u zot unga kirdilar. U aytdi: Men Rasululloh ﷺ tomonidan qanday kutib olinishimni bilmasdim va u zotning koʻngillarida menga nisbatan bir narsa boʻlishidan qoʻrqdim. Shunda Oishaning oldiga borib, unga: «Bilasan, men Rasululloh ﷺ bilan boʻladigan kunimni hech qachon biror narsaga sotmas edim. Lekin men Rasululloh ﷺni mendan rozi qilishing sharti bilan kunimni senga hadya qildim», dedim. U: «Ha», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda Oisha zaʼfaron bilan boʻyalgan bir roʻmolini olib, hidi kuchliroq boʻlishi uchun unga suv sepdi, soʻng kiyimlarini kiydi, soʻng…Сафийя бинт Ҳуяй (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ завжалари билан ҳаж қилдилар. Йўлнинг бир ерида бир киши тушиб, уларнинг (туяларини) ҳайдай бошлади ва шоширди. Шунда Набий ﷺ: «Шишаларни шундоқ ҳайдайсанми?» — яъни аёлларни (назарда тутдилар) — дедилар. Улар юриб кетаётганларида, Сафийя бинт Ҳуяйнинг туяси чўкиб қолди — унинг улови уларнинг ичида энг яхшиларидан эди — ва у йиғлаб юборди. Расулуллоҳ ﷺ бундан хабар топганларида келиб, унинг кўз ёшларини қўллари билан артдилар, у эса баттар йиғлайверди, у зот уни қайтарар эдилар. У кўп йиғлагач, у зот уни койиб, қаттиқ гапирдилар ва одамларга тушишга буюрдилар, улар тушишди. Ҳолбуки у зот тушишни истамаган эдилар. У (Сафийя) айтди: Шундай қилиб, улар тушишди, ўша кун менинг куним эди. Улар тушганларида Набий ﷺга чодир тикилди ва у зот унга кирдилар. У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ томонидан қандай кутиб олинишимни билмасдим ва у зотнинг кўнгилларида менга нисбатан бир нарса бўлишидан қўрқдим. Шунда Оишанинг олдига бориб, унга: «Биласан, мен Расулуллоҳ ﷺ билан бўладиган кунимни ҳеч қачон бирор нарсага сотмас эдим. Лекин мен Расулуллоҳ ﷺни мендан рози қилишинг шарти билан кунимни сенга ҳадя қилдим», дедим. У: «Ҳа», деди. (Ровий) айтди: Шунда Оиша заъфарон билан бўялган бир рўмолини олиб, ҳиди кучлироқ бўлиши учун унга сув сепди, сўнг кийимларини кийди, сўнг…