حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ امْرَأَةِ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِ حَفْصَةَ فَقَالَ لَا يَدْخُلُ النَّارَ أَحَدٌ شَهِدَ بَدْرًا وَالْحُدَيْبِيَةَ قَالَتْ حَفْصَةُ أَلَيْسَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ {وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا} قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَهْ {ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا}

Zayd ibn Horisaning xotini Ummu Mubashshir (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ Hafsaning uyida edilar va: «Badr hamda Hudaybiyada qatnashgan hech kim doʻzaxga kirmaydi», dedilar. Hafsa: «Alloh azza va jalla: ‹Sizlardan unga (doʻzaxga) yaqinlashmaydigan biror kishi yoʻq› demaydimi?» dedi. U aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Toʻxta! ‹Soʻng taqvo qilganlarga najot beramiz›», dedilar.Зайд ибн Ҳорисанинг хотини Умму Мубашшир (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Ҳафсанинг уйида эдилар ва: «Бадр ҳамда Ҳудайбияда қатнашган ҳеч ким дўзахга кирмайди», дедилар. Ҳафса: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Сизлардан унга (дўзахга) яқинлашмайдиган бирор киши йўқ› демайдими?» деди. У айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Тўхта! ‹Сўнг тақво қилганларга нажот берамиз›», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ غَرَسَ غَرْسًا أَوْ زَرَعَ زَرْعًا فَأَكَلَ مِنْهُ إِنْسَانٌ أَوْ سَبُعٌ أَوْ دَابَّةٌ أَوْ طَيْرٌ فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ

Ummu Mubashshir (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir koʻchat yoki bir ekin eksa, undan inson yoki yirtqich hayvon yoki jonivor yoki qush yesa, bu unga sadaqa boʻladi», dedilar.Умму Мубашшир (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кўчат ёки бир экин экса, ундан инсон ёки йиртқич ҳайвон ёки жонивор ёки қуш еса, бу унга садақа бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا فِي حَائِطٍ مِنْ حَوَائِطِ بَنِي النَّجَّارِ فِيهِ قُبُورٌ مِنْهُمْ قَدْ مَاتُوا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَسَمِعَهُمْ وَهُمْ يُعَذَّبُونَ فَخَرَجَ وَهُوَ يَقُولُ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّهُمْ لَيُعَذَّبُونَ فِي قُبُورِهِمْ قَالَ نَعَمْ عَذَابًا تَسْمَعُهُ الْبَهَائِمُ

Ummu Mubashshir (roziyallohu anho) aytdi: Men Banu Najjor bogʻlaridan birida edim — u yerda ularning johiliyatda oʻlgan kishilarining qabrlari bor edi. Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar va ularning azoblanayotganini eshitdilar. Soʻng: «Qabr azobidan Allohga panoh tilanglar», deb chiqdilar. Men: «Yo Rasululloh, ular qabrlarida azoblanayaptilarmi?» dedim. U zot: «Ha, hayvonlar eshitadigan azob bilan», dedilar.Умму Мубашшир (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Бану Нажжор боғларидан бирида эдим — у ерда уларнинг жоҳилиятда ўлган кишиларининг қабрлари бор эди. Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар ва уларнинг азобланаётганини эшитдилар. Сўнг: «Қабр азобидан Аллоҳга паноҳ тиланглар», деб чиқдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, улар қабрларида азобланаяптиларми?» дедим. У зот: «Ҳа, ҳайвонлар эшитадиган азоб билан», дедилар.

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ قَالَتْجَاءَ غُلَامُ حَاطِبٍ فَقَالَ وَاللَّهِ لَا يَدْخُلُ حَاطِبٌ الْجَنَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبْتَ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَالْحُدَيْبِيَةَ

Ummu Mubashshir (roziyallohu anho) aytdi: Hotibning xizmatkori kelib: «Allohga qasamki, Hotib jannatga kirmaydi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Yolgʻon aytding, u Badr va Hudaybiyada qatnashgan», dedilar.Умму Мубашшир (розияллоҳу анҳо) айтди: Ҳотибнинг хизматкори келиб: «Аллоҳга қасамки, Ҳотиб жаннатга кирмайди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ёлғон айтдинг, у Бадр ва Ҳудайбияда қатнашган», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ مُبَشِّرٍ امْرَأَةِ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ قَالَتْدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَائِطٍ فَقَالَ لَكِ هَذَا فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ مَنْ غَرَسَهُ مُسْلِمٌ أَوْ كَافِرٌ قُلْتُ مُسْلِمٌ قَالَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَزْرَعُ أَوْ يَغْرِسُ غَرْسًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ طَائِرٌ أَوْ إِنْسَانٌ أَوْ سَبُعٌ أَوْ شَيْءٌ إِلَّا كَانَ لَهُ صَدَقَةًقَالَ أَبِي وَلَمْ يَكُنْ فِي النُّسْخَةِ سَمِعْتُ جَابِرًا فَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ سَمِعْتَ عَامِرًا

Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Menga Zayd ibn Horisaning xotini Ummu Mubashshir rivoyat qilib, dedi: Men bir bogʻda Rasululloh ﷺ huzurlariga kirdim. U zot: «Bu seningmi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Uni musulmon kishi ekkanmi yoki kofirmi?» dedilar. Men: «Musulmon», dedim. U zot: «Qaysi bir musulmon ekin eksa yoki koʻchat oʻtqazsa-yu, undan qush yoki inson yoki yirtqich yoxud biror narsa yesa, bu unga sadaqa boʻladi», dedilar. Otam aytdi: Nusxada «Jobirdan eshitdim» degani yoʻq edi, Ibn Numayr: «Omirdan eshitding», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Менга Зайд ибн Ҳорисанинг хотини Умму Мубашшир ривоят қилиб, деди: Мен бир боғда Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кирдим. У зот: «Бу сенингми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Уни мусулмон киши экканми ёки кофирми?» дедилар. Мен: «Мусулмон», дедим. У зот: «Қайси бир мусулмон экин экса ёки кўчат ўтқазса-ю, ундан қуш ёки инсон ёки йиртқич ёхуд бирор нарса еса, бу унга садақа бўлади», дедилар. Отам айтди: Нусхада «Жобирдан эшитдим» дегани йўқ эди, Ибн Нумайр: «Омирдан эшитдинг», деди.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ مُبَشِّرٍ أَنَّهاسَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ حَفْصَةَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ النَّارَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ أَحَدٌ الَّذِينَ بَايَعُوا تَحْتَهَا فَقَالَتْ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَانْتَهَرَهَا فَقَالَتْ حَفْصَةُ {وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا} فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا}

Ummu Mubashshir (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ ning Hafsaning oldida shunday deganlarini eshitdi: «Inshaalloh, daraxt sohiblaridan — uning ostida bayʼat qilganlardan — biror kishi doʻzaxga kirmaydi». (Hafsa): «Baʼli (kiradi), yo Rasululloh!» dedi. Shunda (u zot) uni jerkidilar. Hafsa: {Sizlardan biror kishi yoʻqki, unga (doʻzaxga) yoʻliqmaguvchi boʻlsa} (Maryam 71) dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Alloh azza va jalla: {Soʻng taqvo qilganlarni qutqaramiz va zolimlarni unda tiz choʻkkan holda (tark) qoldiramiz} (Maryam 72) deb aytgan», dedilar.Умму Мубашшир (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ нинг Ҳафсанинг олдида шундай деганларини эшитди: «Иншааллоҳ, дарахт соҳибларидан — унинг остида байъат қилганлардан — бирор киши дўзахга кирмайди». (Ҳафса): «Баъли (киради), ё Расулуллоҳ!» деди. Шунда (у зот) уни жеркидилар. Ҳафса: {Сизлардан бирор киши йўқки, унга (дўзахга) йўлиқмагувчи бўлса} (Марям 71) деди. Шунда Набий ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла: {Сўнг тақво қилганларни қутқарамиз ва золимларни унда тиз чўккан ҳолда (тарк) қолдирамиз} (Марям 72) деб айтган», дедилар.