Abdullohning xotini Zaynab (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biror ayol xufton namoziga hozir boʻlsa, xushboʻy narsa surtinmasin», dedilar.Абдуллоҳнинг хотини Зайнаб (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирор аёл хуфтон намозига ҳозир бўлса, хушбўй нарса суртинмасин», дедилар.
Abdullohning xotini Zaynab (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib: «Ey ayollar jamoasi! Sadaqa qilinglar, hatto taqinchoqlaringizdan boʻlsa ham. Chunki sizlar qiyomat kuni jahannam ahlining koʻpchiligisiz», dedilar. U aytdi: Abdulloh qoʻli kalta kishi edi. Men unga: «Rasululloh ﷺdan men uchun soʻrab bering: erimga va tarbiyamdagi yetimlarga qilgan nafaqam sadaqa oʻrnida menga kifoya qiladimi?» dedim. U aytdi: Rasululloh ﷺga haybat solingan edi, shuning uchun u: «Oʻzing borib soʻra», dedi. U aytdi: Men yoʻlga chiqib, u zotning eshiklariga yetdim. Qarasam, eshik oldida ansorlardan Zaynab ismli bir ayol turibdi — mening hojatim uning hojati edi. U aytdi: Yonimizga Bilol chiqdi. Biz unga: «Biz uchun Rasululloh ﷺdan soʻrab bering: erlarimizga va tarbiyamizdagi yetimlarga qilgan nafaqamiz sadaqa oʻrnida bizga kifoya qiladimi?» dedik. U aytdi: Bilol u zotning huzurlariga kirib: «Eshik oldida Zaynab bor», dedi. U zot: «Qaysi Zaynab?» dedilar. U: «Abdullohning xotini Zaynab va ansorlardan bir ayolZaynab — ikkovi sizdan erlariga va tarbiyalaridagi yetimlarga qilgan nafaqalari sadaqa oʻrnida oʻzlariga kifoya qiladimi, deb soʻramoqda», dedi. U aytdi: Bilol yonimizga chiqib: «Rasululloh ﷺ: ‹Ularga ikki ajr bordir: qarindoshlik ajri va sadaqa ajri›, dedilar», dedi.Абдуллоҳнинг хотини Зайнаб (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб: «Эй аёллар жамоаси! Садақа қилинглар, ҳатто тақинчоқларингиздан бўлса ҳам. Чунки сизлар қиёмат куни жаҳаннам аҳлининг кўпчилигисиз», дедилар. У айтди: Абдуллоҳ қўли калта киши эди. Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺдан мен учун сўраб беринг: эримга ва тарбиямдаги етимларга қилган нафақам садақа ўрнида менга кифоя қиладими?» дедим. У айтди: Расулуллоҳ ﷺга ҳайбат солинган эди, шунинг учун у: «Ўзинг бориб сўра», деди. У айтди: Мен йўлга чиқиб, у зотнинг эшикларига етдим. Қарасам, эшик олдида ансорлардан Зайнаб исмли бир аёл турибди — менинг ҳожатим унинг ҳожати эди. У айтди: Ёнимизга Билол чиқди. Биз унга: «Биз учун Расулуллоҳ ﷺдан сўраб беринг: эрларимизга ва тарбиямиздаги етимларга қилган нафақамиз садақа ўрнида бизга кифоя қиладими?» дедик. У айтди: Билол у зотнинг ҳузурларига кириб: «Эшик олдида Зайнаб бор», деди. У зот: «Қайси Зайнаб?» дедилар. У: «Абдуллоҳнинг хотини Зайнаб ва ансорлардан бир аёл Зайнаб — иккови сиздан эрларига ва тарбияларидаги етимларга қилган нафақалари садақа ўрнида ўзларига кифоя қиладими, деб сўрамоқда», деди. У айтди: Билол ёнимизга чиқиб: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Уларга икки ажр бордир: қариндошлик ажри ва садақа ажри›, дедилар», деди.
Zaynab (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ayollarga (erlaridan qolgan) turar joylarini meros qilib berdilar.Зайнаб (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ аёлларга (эрларидан қолган) турар жойларини мерос қилиб бердилар.
Kulsum (roziyallohu anho) aytdi: Zaynab Rasululloh ﷺning boshlarini titar edi; u zotning huzurlarida Usmon ibn Mazʼunning xotini va muhojir ayollardan bir nechtasi bor edi. Ular uylaridan chiqarilayotganidan va ularda oʻzlariga torlik qilinayotganidan shikoyat qilishardi. Shunda Zaynab gapira boshlab, Rasululloh ﷺning boshlarini (titishni) tashladi. Rasululloh ﷺ: «Sen koʻzlaring bilan gapirayotganing yoʻq-ku; gapiraver va ishingni qilaver», dedilar. Oʻsha kuni Rasululloh ﷺ muhojirlardan ayollar meros olishini buyurdilar. Soʻng Abdulloh vafot etdi va xotini undan Madinadagi bir uyni meros qilib oldi.Кулсум (розияллоҳу анҳо) айтди: Зайнаб Расулуллоҳ ﷺнинг бошларини титар эди; у зотнинг ҳузурларида Усмон ибн Мазъуннинг хотини ва муҳожир аёллардан бир нечтаси бор эди. Улар уйларидан чиқарилаётганидан ва уларда ўзларига торлик қилинаётганидан шикоят қилишарди. Шунда Зайнаб гапира бошлаб, Расулуллоҳ ﷺнинг бошларини (титишни) ташлади. Расулуллоҳ ﷺ: «Сен кўзларинг билан гапираётганинг йўқ-ку; гапиравер ва ишингни қилавер», дедилар. Ўша куни Расулуллоҳ ﷺ муҳожирлардан аёллар мерос олишини буюрдилар. Сўнг Абдуллоҳ вафот этди ва хотини ундан Мадинадаги бир уйни мерос қилиб олди.