حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ وَرْدَانَ عَنْ عُبَيْدٍ الْأَعْرَجِ قَالَ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِيأَنَّهَا دَخَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَغَدَّى وَذَلِكَ يَوْمَ السَّبْتِ فَقَالَ تَعَالَيْ فَكُلِي فَقَالَتْ إِنِّي صَائِمَةٌ فَقَالَ لَهَا صُمْتِ أَمْسِ فَقَالَتْ لَا قَالَ فَكُلِي فَإِنَّ صِيَامَ يَوْمِ السَّبْتِ لَا لَكِ وَلَا عَلَيْكِ
Ubayd al-Aʼraj aytadi: Buvim menga aytib berdiki, u shanba kuni Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdi, u zot tushlik qilayotgan edilar. U zot: «Kel, ye», dedilar. U: «Men roʻzadorman», dedi. U zot unga: «Kecha roʻza tutganmiding?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, ye. Chunki shanba kunining roʻzasi sening foydangga ham emas, zararingga ham emas», dedilar.Убайд ал-Аъраж айтади: Бувим менга айтиб бердики, у шанба куни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирди, у зот тушлик қилаётган эдилар. У зот: «Кел, е», дедилар. У: «Мен рўзадорман», деди. У зот унга: «Кеча рўза тутганмидинг?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, е. Чунки шанба кунининг рўзаси сенинг фойдангга ҳам эмас, зарарингга ҳам эмас», дедилар.