حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي أَنَّ أَرْوَاحَ الشُّهَدَاءِ فِي طَائِرٍ خُضْرٍ تَعْلُقُ مِنْ ثَمَرِ الْجَنَّةِ وَقُرِئَ عَلَى سُفْيَانَ نَسَمَةٌ تَعْلُقُ فِي ثَمَرَةٍ أَوْ شَجَرِ الْجَنَّةِ
Ibn Kaʼb ibn Molik otasidan rivoyat qiladi; u buni Nabiy ﷺga yetkazadi, yaʼni: shahidlarning ruhlari jannat mevasidan yeydigan yashil qushlar ichidadir. Sufyonga: «Jannat mevasidan yoki daraxtidan yeydigan bir jon», deb ham oʻqib berilgan.Ибн Каъб ибн Молик отасидан ривоят қилади; у буни Набий ﷺга етказади, яъни: шаҳидларнинг руҳлари жаннат мевасидан ейдиган яшил қушлар ичидадир. Суфёнга: «Жаннат мевасидан ёки дарахтидан ейдиган бир жон», деб ҳам ўқиб берилган.