حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ سُوَيْدَ بْنَ قَيْسٍ أَخْبَرَهُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ حُدَيْجٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى يَوْمًا فَسَلَّمَ وَانْصَرَفَ وَقَدْ بَقِيَ مِنْ الصَّلَاةِ رَكْعَةٌ فَأَدْرَكَهُ رَجُلٌ فَقَالَ نَسِيتَ مِنْ الصَّلَاةِ رَكْعَةً فَرَجَعَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ رَكْعَةً فَأَخْبَرْتُ بِذَلِكَ النَّاسَ فَقَالُوا لِي أَتَعْرِفُ الرَّجُلَ قُلْتُ لَا إِلَّا أَنْ أَرَاهُ فَمَرَّ بِي فَقُلْتُ هُوَ هَذَا فَقَالُوا طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Muoviya ibn Hudayj (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni namoz oʻqidilar va namozdan bir rakʼat qolgani holda salom berib qoʻydilar. Bir kishi u zotning oldiga kelib: «Namozdan bir rakʼatni unutdingiz» dedi. Shunda u zot qaytib masjidga kirdilar va Bilolga buyurdilar, u namozga iqomat aytdi. U zot odamlarga bir rakʼat namoz oʻqidilar. Men buni odamlarga xabar qildim. Ular menga: «Sen u kishini taniysanmi?» deyishdi. Men: «Yoʻq, lekin koʻrsam tanib olaman» dedim. Shunda u kishi yonimdan oʻtib qoldi va men: «Mana shu kishi» dedim. Ular: «Bu Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu) edi» deyishdi.Муовия ибн Ҳудайж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни намоз ўқидилар ва намоздан бир ракъат қолгани ҳолда салом бериб қўйдилар. Бир киши у зотнинг олдига келиб: «Намоздан бир ракъатни унутдингиз» деди. Шунда у зот қайтиб масжидга кирдилар ва Билолга буюрдилар, у намозга иқомат айтди. У зот одамларга бир ракъат намоз ўқидилар. Мен буни одамларга хабар қилдим. Улар менга: «Сен у кишини танийсанми?» дейишди. Мен: «Йўқ, лекин кўрсам таниб оламан» дедим. Шунда у киши ёнимдан ўтиб қолди ва мен: «Мана шу киши» дедим. Улар: «Бу Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) эди» дейишди.