حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ كَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ عَاقِدُو أُزْرِهِمْ مِنَ الصِّغَرِ عَلَى رِقَابِهِمْ فَقِيلَ لِلنِّسَاءِ لاَ تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا.
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Paygʻambar ﷺ bilan — izorlari kichik boʻlgani uchun — ularni boʻyinlariga bogʻlab namoz oʻqir edi; ayollarga esa erkaklar (sajdadan turib) tik oʻtirmaguncha sajdadan boshlarini koʻtarmaslik aytilgan edi.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар Пайғамбар ﷺ билан — изорлари кичик бўлгани учун — уларни бўйинларига боғлаб намоз ўқир эди; аёлларга эса эркаклар (саждадан туриб) тик ўтирмагунча саждадан бошларини кўтармаслик айтилган эди.