Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ minbarga chiqdilar — bu u zot ishtirok etgan soʻnggi (yigʻin) edi. U zot yelkalarini katta toʻn bilan oʻragan va boshlarini yogʻli boylam (latta) bilan bogʻlagan edilar. U zot Allohga hamd va sano aytib: «Ey odamlar, mening oldimga kelinglar», — dedilar. Bas, odamlar kelib, u zotning atrofiga yigʻildi; soʻng u zot: «Ammo baʼdu. Bundan keyin ansorlar kamayadi va boshqa odamlar koʻpayadi. Bas, kimki Muhammad ummatiga hokim boʻlsa va odamlarga zarar yoki foyda yetkazish qudratiga ega boʻlsa, ularning (ansorlarning) yaxshilari (qilgan)dan yaxshilikni qabul qilsin va ularning xato qiluvchilari(ning xatosini) avf etsin», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир куни Пайғамбар ﷺ минбарга чиқдилар — бу у зот иштирок этган сўнгги (йиғин) эди. У зот елкаларини катта тўн билан ўраган ва бошларини ёғли бойлам (латта) билан боғлаган эдилар. У зот Аллоҳга ҳамд ва сано айтиб: «Эй одамлар, менинг олдимга келинглар», — дедилар. Бас, одамлар келиб, у зотнинг атрофига йиғилди; сўнг у зот: «Аммо баъду. Бундан кейин ансорлар камаяди ва бошқа одамлар кўпаяди. Бас, кимки Муҳаммад умматига ҳоким бўлса ва одамларга зарар ёки фойда етказиш қудратига эга бўлса, уларнинг (ансорларнинг) яхшилари (қилган)дан яхшиликни қабул қилсин ва уларнинг хато қилувчилари(нинг хатосини) авф эцин», — дедилар.