Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim (qurbonligini) iyd namozidan oldin soʻygan boʻlsa, qaytadan soʻysin», — dedilar. Bir kishi turib: «Bu — (kishi) goʻshtga ishtiyoq qiluvchi kun», — dedi va qoʻshnilari haqida biror narsa aytdi. Paygʻambar ﷺ unga ishongan koʻrindi. Soʻng oʻsha kishi qoʻshdi: «Mening bir yosh urgʻochi echkim bor — u menga ikki qoʻy goʻshtidan sevimliroq». Paygʻambar ﷺ unga uni qurbonlik qilishga ruxsat berdilar. Bilmayman, bu ruxsat faqat unga(mi) yoki boshqalarga ham (taalluqlimi).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким (қурбонлигини) ийд намозидан олдин сўйган бўлса, қайтадан сўйсин», — дедилар. Бир киши туриб: «Бу — (киши) гўштга иштиёқ қилувчи кун», — деди ва қўшнилари ҳақида бирор нарса айтди. Пайғамбар ﷺ унга ишонган кўринди. Сўнг ўша киши қўшди: «Менинг бир ёш урғочи эчким бор — у менга икки қўй гўштидан севимлироқ». Пайғамбар ﷺ унга уни қурбонлик қилишга рухсат бердилар. Билмайман, бу рухсат фақат унга(ми) ёки бошқаларга ҳам (тааллуқлими).