Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Nahr kuni namoz oʻqigandan keyin xutba qilib: «Kim biz kabi namoz oʻqisa va biz kabi (qurbonlik) soʻysa, uning nusuki (qurbonligi) Alloh tomonidan qabul qilinadi. Kim qurbonligini iyd namozidan oldin soʻysa, u qurbonlik qilmagan boʻladi», — dedilar. Baroʼning amakisi Abu Burda ibn Niyor: «Yo Rasululloh, men qoʻyimni iyd namozidan oldin soʻydim va bugunni yeb-ichadigan (spirtli ichimlik emas) kun deb oʻyladim, hamda qoʻyim uyimda birinchi soʻyilgan (qurbonlik) boʻlishini yoqtirdim. Bas, qoʻyimni soʻydim va namozga kelishdan oldin taomimni yedim», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Sen soʻygan qoʻy — (oddiy) goʻsht, xolos (nusuk emas)», — dedilar. U (Abu Burda): «Yo Rasululloh, mening bir yosh urgʻochi echkim bor — u menga ikki qoʻydan sevimliroq. U mening nomimdan nusuk (qurbonlik) sifatida kifoya qiladimi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ha, u senga kifoya qiladi, lekin sendan keyin hech kimga (nusuk sifatida) kifoya qilmaydi», — dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Наҳр куни намоз ўқигандан кейин хутба қилиб: «Ким биз каби намоз ўқиса ва биз каби (қурбонлик) сўйса, унинг нусуки (қурбонлиги) Аллоҳ томонидан қабул қилинади. Ким қурбонлигини ийд намозидан олдин сўйса, у қурбонлик қилмаган бўлади», — дедилар. Барўнинг амакиси Абу Бурда ибн Ниёр: «Ё Расулуллоҳ, мен қўйимни ийд намозидан олдин сўйдим ва бугунни еб-ичадиган (спиртли ичимлик эмас) кун деб ўйладим, ҳамда қўйим уйимда биринчи сўйилган (қурбонлик) бўлишини ёқтирдим. Бас, қўйимни сўйдим ва намозга келишдан олдин таомимни едим», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Сен сўйган қўй — (оддий) гўшт, холос (нусук эмас)», — дедилар. У (Абу Бурда): «Ё Расулуллоҳ, менинг бир ёш урғочи эчким бор — у менга икки қўйдан севимлироқ. У менинг номимдан нусук (қурбонлик) сифатида кифоя қиладими?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Ҳа, у сенга кифоя қилади, лекин сендан кейин ҳеч кимга (нусук сифатида) кифоя қилмайди», — дедилар.