حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ أُمِرْنَا أَنْ نَخْرُجَ فَنُخْرِجَ الْحُيَّضَ وَالْعَوَاتِقَ وَذَوَاتِ الْخُدُورِ. قَالَ ابْنُ عَوْنٍ أَوِ الْعَوَاتِقَ ذَوَاتِ الْخُدُورِ، فَأَمَّا الْحُيَّضُ فَيَشْهَدْنَ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَدَعْوَتَهُمْ، وَيَعْتَزِلْنَ مُصَلاَّهُمْ.
Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizga (iyd uchun) chiqish va oʻzimiz bilan hayzli ayollar, balogʻatga yetgan qizlar va parda ortida (xilvatda) turgan qizlarni (ham) olib chiqish buyurildi. (Ibn Avn: «Yoki: balogʻatga yetgan, parda ortida turgan qizlar», — dedi.) Hayzli ayollar musulmonlarning diniy yigʻinida va duosida hozir boʻlishi mumkin edi, lekin oʻz joynamozlaridan (iydgohdan) chetda turishi (kerak edi).Умму Атийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бизга (ийд учун) чиқиш ва ўзимиз билан ҳайзли аёллар, балоғатга етган қизлар ва парда ортида (хилватда) турган қизларни (ҳам) олиб чиқиш буюрилди. (Ибн Авн: «Ёки: балоғатга етган, парда ортида турган қизлар», — деди.) Ҳайзли аёллар мусулмонларнинг диний йиғинида ва дуосида ҳозир бўлиши мумкин эди, лекин ўз жойнамозларидан (ийдгоҳдан) четда туриши (керак эди).