حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، قَالَ أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ أَصَابَتِ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا أَنْ يَسْقِيَنَا. قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ، وَمَا فِي السَّمَاءِ قَزَعَةٌ، قَالَ فَثَارَ سَحَابٌ أَمْثَالُ الْجِبَالِ، ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَطَرَ يَتَحَادَرُ عَلَى لِحْيَتِهِ، قَالَ فَمُطِرْنَا يَوْمَنَا ذَلِكَ، وَفِي الْغَدِ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ وَالَّذِي يَلِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ الأُخْرَى، فَقَامَ ذَلِكَ الأَعْرَابِيُّ أَوْ رَجُلٌ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا. فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ وَقَالَ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ". قَالَ فَمَا جَعَلَ يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ السَّمَاءِ إِلاَّ تَفَرَّجَتْ حَتَّى صَارَتِ الْمَدِينَةُ فِي مِثْلِ الْجَوْبَةِ، حَتَّى سَالَ الْوَادِي ـ وَادِي قَنَاةَ ـ شَهْرًا. قَالَ فَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلاَّ حَدَّثَ بِالْجَوْدِ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hayotlik paytlarida odamlar bir (qahatchilik) yiliga giriftor boʻldi. Paygʻambar ﷺ juma kuni minbarda xutba qilayotgan paytda, bir badaviy turib: «Yo Rasululloh, mollar oʻlyapti va bola-chaqa och; bas, bizni yomgʻir bilan siylashni Allohdan soʻra», — dedi. Rasululloh ﷺ ikki qoʻllarini osmonga (qarab) koʻtardilar; oʻsha paytda osmonda (bironta) bulut asari yoʻq edi. Soʻng bulutlar togʻlar(dek) toʻplana boshladi. U zot minbardan tushmasdan, men yomgʻir suvining u zotning soqollaridan tomayotganini koʻrdim. Oʻsha kuni, ertasi kuni, uchinchi kuni, toʻrtinchi kuni va keyingi jumagacha yomgʻir yogʻdi. Oʻsha (juma kuni) oʻsha badaviy — yoki boshqa bir kishi — (juma xutbasi paytida) turib: «Yo Rasululloh, uylar quladi va mollar (suvda) gʻarq boʻldi; bas, biz uchun Allohga duo qil», — dedi. Bas, Rasululloh ﷺ ikki qoʻllarini koʻtarib: «Allohim, atrofimizga, ustimizga emas», — dedilar. Paygʻambar ﷺ qoʻllarini qaysi tomonga yoʻnaltirsalar, oʻsha (tomondagi) bulutlar tarqar edi — to Madina ustida (bulutlarda) teshik (ochiq joy) paydo boʻlguncha. Qanot vodiysi bir oy (davomida) (suv bilan) oqib turdi; tashqaridan kelgan har bir kishi (faqat) moʻl yomgʻir haqida gapirdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳаётлик пайтларида одамлар бир (қаҳатчилик) йилига гирифтор бўлди. Пайғамбар ﷺ жума куни минбарда хутба қилаётган пайтда, бир бадавий туриб: «Ё Расулуллоҳ, моллар ўляпти ва бола-чақа оч; бас, бизни ёмғир билан сийлашни Аллоҳдан сўра», — деди. Расулуллоҳ ﷺ икки қўлларини осмонга (қараб) кўтардилар; ўша пайтда осмонда (биронта) булут асари йўқ эди. Сўнг булутлар тоғлар(дек) тўплана бошлади. У зот минбардан тушмасдан, мен ёмғир сувининг у зотнинг соқолларидан томаётганини кўрдим. Ўша куни, эртаси куни, учинчи куни, тўртинчи куни ва кейинги жумагача ёмғир ёғди. Ўша (жума куни) ўша бадавий — ёки бошқа бир киши — (жума хутбаси пайтида) туриб: «Ё Расулуллоҳ, уйлар қулади ва моллар (сувда) ғарқ бўлди; бас, биз учун Аллоҳга дуо қил», — деди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ икки қўлларини кўтариб: «Аллоҳим, атрофимизга, устимизга эмас», — дедилар. Пайғамбар ﷺ қўлларини қайси томонга йўналтирсалар, ўша (томондаги) булутлар тарқар эди — то Мадина устида (булутларда) тешик (очиқ жой) пайдо бўлгунча. Қанот водийси бир ой (давомида) (сув билан) оқиб турди; ташқаридан келган ҳар бир киши (фақат) мўл ёмғир ҳақида гапирди.