حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ، أَنَّ هِرَقْلَ، قَالَ لَهُ سَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ، فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ. وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ، فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ، لاَ يَسْخَطُهُ أَحَدٌ.
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abu Sufyon menga xabar berdiki, Hiraql unga shunday dedi: «Men sendan ular (Muhammadning izdoshlari) koʻpayyaptimi yoki kamayyaptimi deb soʻradim, sen koʻpayyaptini aytding. Darhaqiqat, iymon ishi toʻliq boʻlgunicha shunday (boʻladi). Men sendan birortasi uning diniga (Islomga) kirganidan keyin undan norozi boʻlib, (dinni) tark etayaptimi deb soʻradim, sen yoʻq deding. Darhaqiqat, bu — chin iymon (alomati)dir: uning xushligi qalbga kirib, u bilan toʻliq aralashganida, hech kim undan norozi boʻla olmaydi.»Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абу Суфён менга хабар бердики, Ҳирақл унга шундай деди: «Мен сендан улар (Муҳаммаднинг издошлари) кўпайяптими ёки камайяптими деб сўрадим, сен кўпайяптини айтдинг. Дарҳақиқат, иймон иши тўлиқ бўлгунича шундай (бўлади). Мен сендан бирортаси унинг динига (Исломга) кирганидан кейин ундан норози бўлиб, (динни) тарк этаяптими деб сўрадим, сен йўқ дединг. Дарҳақиқат, бу — чин иймон (аломати)дир: унинг хушлиги қалбга кириб, у билан тўлиқ аралашганида, ҳеч ким ундан норози бўла олмайди.»