حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا شَقِيقٌ، حَدَّثَنَا خَبَّابٌ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ هَاجَرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَلْتَمِسُ وَجْهَ اللَّهِ، فَوَقَعَ أَجْرُنَا عَلَى اللَّهِ، فَمِنَّا مَنْ مَاتَ لَمْ يَأْكُلْ مِنْ أَجْرِهِ شَيْئًا مِنْهُمْ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ، وَمِنَّا مَنْ أَيْنَعَتْ لَهُ ثَمَرَتُهُ فَهُوَ يَهْدِبُهَا. قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ، فَلَمْ نَجِدْ مَا نُكَفِّنُهُ إِلاَّ بُرْدَةً إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ خَرَجَتْ رِجْلاَهُ، وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ خَرَجَ رَأْسُهُ، فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُغَطِّيَ رَأْسَهُ، وَأَنْ نَجْعَلَ عَلَى رِجْلَيْهِ مِنَ الإِذْخِرِ.
Xabbob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan — Alloh (roziligi) yoʻlida — hijrat qildik; bas, savobimiz albatta Alloh zimmasida (boʻldi). Bizdan baʼzilarimiz vafot etdi va ular oʻz savoblaridan bu dunyoda hech narsa olmadi — ular ichida Musʼab ibn Umayr (ham) bor; baʼzilarimiz esa savoblarini (bu dunyoda) oldi (yaʼni keksaydi). Musʼab ibn Umayr Uhud jangi kuni shahid boʻldi va biz uni kafanlash uchun oʻz burdidan boshqa narsa topa olmadik. Uning boshini yopsak, oyoqlari ochilib qolar va aksincha edi. Bas, Paygʻambar ﷺ bizni — faqat uning boshini yopishga va oyoqlari ustiga izxir (bir xil oʻsimlik) qoʻyishga — buyurdilar.Хаббоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Пайғамбар ﷺ билан — Аллоҳ (розилиги) йўлида — ҳижрат қилдик; бас, савобимиз албатта Аллоҳ зиммасида (бўлди). Биздан баъзиларимиз вафот этди ва улар ўз савобларидан бу дунёда ҳеч нарса олмади — улар ичида Мусъаб ибн Умайр (ҳам) бор; баъзиларимиз эса савобларини (бу дунёда) олди (яъни кексайди). Мусъаб ибн Умайр Уҳуд жанги куни шаҳид бўлди ва биз уни кафанлаш учун ўз бурдидан бошқа нарса топа олмадик. Унинг бошини ёпсак, оёқлари очилиб қолар ва аксинча эди. Бас, Пайғамбар ﷺ бизни — фақат унинг бошини ёпишга ва оёқлари устига изхир (бир хил ўсимлик) қўйишга — буюрдилар.