حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيْنَ تَنْزِلُ فِي دَارِكَ بِمَكَّةَ. فَقَالَ " وَهَلْ تَرَكَ عَقِيلٌ مِنْ رِبَاعٍ أَوْ دُورٍ ". وَكَانَ عَقِيلٌ وَرِثَ أَبَا طَالِبٍ هُوَ وَطَالِبٌ وَلَمْ يَرِثْهُ جَعْفَرٌ وَلاَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنهما ـ شَيْئًا لأَنَّهُمَا كَانَا مُسْلِمَيْنِ، وَكَانَ عَقِيلٌ وَطَالِبٌ كَافِرَيْنِ، فَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ لاَ يَرِثُ الْمُؤْمِنُ الْكَافِرَ. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانُوا يَتَأَوَّلُونَ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى [quran sura="8" aya_start="72" aya_end="72"]{إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ} الآيَةَ.
Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, siz Makkada qayerda turasiz? Makkadagi uyingizda turasizmi?» — deb soʻradim. U zot: «Aqil biror mol yoki uy qoldirdimi (yaʼni bizga qoldirmadi)?» — dedilar. Aqil va Tolib Abu Tolibning molini meros qilib olgan edi. Jaʼfar va Ali — musulmon boʻlgani uchun — hech narsa meros olmadi, boshqa ikkovi (Aqil va Tolib) esa kofir edi. Umar ibn al-Xattob: «Moʻmin — kofirdan (hech narsa) meros olmaydi», — der edi. Ibn Shihob (rivoyatchi) dedi: «Ular (Umar va boshqalar) yuqoridagi hukmni Allohning (mana bu) soʻzidan oldi: ‹Iymon keltirgan, hijrat qilgan va Alloh yoʻlida jonlari hamda mollari bilan jihod qilgan kishilar, hamda (muhojirlarga) yordam bergan va ularga joy bergan kishilar — mana shular bir-biriga doʻst (valiy)dir› (Anfol, 72)».Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, сиз Маккада қаерда турасиз? Маккадаги уйингизда турасизми?» — деб сўрадим. У зот: «Ақил бирор мол ёки уй қолдирдими (яъни бизга қолдирмади)?» — дедилар. Ақил ва Толиб Абу Толибнинг молини мерос қилиб олган эди. Жаъфар ва Али — мусулмон бўлгани учун — ҳеч нарса мерос олмади, бошқа иккови (Ақил ва Толиб) эса кофир эди. Умар ибн ал-Хаттоб: «Мўмин — кофирдан (ҳеч нарса) мерос олмайди», — дер эди. Ибн Шиҳоб (ривоятчи) деди: «Улар (Умар ва бошқалар) юқоридаги ҳукмни Аллоҳнинг (мана бу) сўзидан олди: ‹Иймон келтирган, ҳижрат қилган ва Аллоҳ йўлида жонлари ҳамда моллари билан жиҳод қилган кишилар, ҳамда (муҳожирларга) ёрдам берган ва уларга жой берган кишилар — мана шулар бир-бирига дўст (валий)дир› (Анфол, 72)».