حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، وَعَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالاَ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَصْدُرُ النَّاسُ بِنُسُكَيْنِ وَأَصْدُرُ بِنُسُكٍ فَقِيلَ لَهَا " انْتَظِرِي، فَإِذَا طَهُرْتِ فَاخْرُجِي إِلَى التَّنْعِيمِ، فَأَهِلِّي ثُمَّ ائْتِينَا بِمَكَانِ كَذَا، وَلَكِنَّهَا عَلَى قَدْرِ نَفَقَتِكِ، أَوْ نَصَبِكِ ".
Asvad (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha: «Yo Rasululloh, odamlar ikki ibodat (haj va umra)ni bajarib qaytyapti, men esa faqat bittasini (bajarib qaytyapman)?» — dedi. U zot: «(Hayzdan) poklanguncha kut, soʻng Tanʼimga borib, ehrom bogʻla (va umrani bajarib), falon-falon joyda bizga qoʻshil. Lekin u (umraning savobi) — sening sarf-xarajating yoki (chekkan) mashaqqatingga qarab (boʻladi)», — dedilar.Асвад (Оишадан) ривоят қилади: Оиша: «Ё Расулуллоҳ, одамлар икки ибодат (ҳаж ва умра)ни бажариб қайтяпти, мен эса фақат биттасини (бажариб қайтяпман)?» — деди. У зот: «(Ҳайздан) поклангунча кут, сўнг Танъимга бориб, эҳром боғла (ва умрани бажариб), фалон-фалон жойда бизга қўшил. Лекин у (умранинг савоби) — сенинг сарф-харажатинг ёки (чеккан) машаққатингга қараб (бўлади)», — дедилар.