حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هِنْدٌ أُمُّ مُعَاوِيَةَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ، فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ سِرًّا قَالَ " خُذِي أَنْتِ وَبَنُوكِ مَا يَكْفِيكِ بِالْمَعْرُوفِ ".
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hind — Muoviyaning onasi — Allohning Rasuli ﷺ ga: «Abu Sufyon (uning eri) baxil (xasis) kishi. Men uning molidan yashirincha olishim mumkinmi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ unga: «Sen va oʻgʻillaring maʼqul va adolatli (oʻlchov)da yetarli (narsa)ni olsanglar (boʻladi)», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳинд — Муовиянинг онаси — Аллоҳнинг Расули ﷺ га: «Абу Суфён (унинг эри) бахил (хасис) киши. Мен унинг молидан яширинча олишим мумкинми?» — деди. Пайғамбар ﷺ унга: «Сен ва ўғилларинг маъқул ва адолатли (ўлчов)да етарли (нарса)ни олсанглар (бўлади)», — дедилар.