حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوِ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ، فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ.
Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nuʼmon (yoki uning oʻgʻli) mast holda keltirilganda, Allohning Rasuli ﷺ uyda hozir boʻlgan barchani — uni urishga — buyurdi. Men ham uni urganlardan biri edim. Biz uni — kavshlar va xurmo barglari poyasi bilan — urdik.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Нуъмон (ёки унинг ўғли) маст ҳолда келтирилганда, Аллоҳнинг Расули ﷺ уйда ҳозир бўлган барчани — уни уришга — буюрди. Мен ҳам уни урганлардан бири эдим. Биз уни — кавшлар ва хурмо барглари пояси билан — урдик.