حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ ـ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ ـ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ سَرِيعًا دَخَلَ عَلَى بَعْضِ نِسَائِهِ، ثُمَّ خَرَجَ وَرَأَى مَا فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ مِنْ تَعَجُّبِهِمْ لِسُرْعَتِهِ فَقَالَ " ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الصَّلاَةِ تِبْرًا عِنْدَنَا، فَكَرِهْتُ أَنْ يُمْسِيَ أَوْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ ".
Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ bilan asr namozini oʻqidim va u zot namozni salom bilan tugatgach, tezda turib, baʼzi zavjalari (oldi)ga ketdilar, soʻng (yana) chiqdilar. U zot odamlarning yuzlaridan — oʻz tezligi sabab — hayron qolganlik alomatlarini sezdilar. Soʻng u zot: «Men namozda boʻlgan paytimda — uyimda bir parcha oltin qolganini esladim va uning bir kecha bizda qolishini yoqtirmadim; shuning uchun men uni (sadaqaga) tarqatilishni buyurdim», — dedilar.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ билан аср намозини ўқидим ва у зот намозни салом билан тугатгач, тезда туриб, баъзи завжалари (олди)га кетдилар, сўнг (яна) чиқдилар. У зот одамларнинг юзларидан — ўз тезлиги сабаб — ҳайрон қолганлик аломатларини сездилар. Сўнг у зот: «Мен намозда бўлган пайтимда — уйимда бир парча олтин қолганини эсладим ва унинг бир кеча бизда қолишини ёқтирмадим; шунинг учун мен уни (садақага) тарқатилишни буюрдим», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عُقْبَةَ بْنَ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ قَالَ صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَأَسْرَعَ ثُمَّ دَخَلَ الْبَيْتَ، فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ خَرَجَ، فَقُلْتُ أَوْ قِيلَ لَهُ فَقَالَ " كُنْتُ خَلَّفْتُ فِي الْبَيْتِ تِبْرًا مِنَ الصَّدَقَةِ، فَكَرِهْتُ أَنْ أُبَيِّتَهُ فَقَسَمْتُهُ ".
Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Paygʻambar ﷺ asr namozini oʻqidilar, soʻng shoshilgan holda uyiga borib, darhol qaytdilar. Men (yoki boshqa birov) u zotdan (nima boʻlganini) soʻradi va u zot: «Men uyimda — sadaqadan boʻlgan — bir parcha oltinni qoldirgan edim va uning uyimda bir kecha qolishini yoqtirmadim; shuning uchun men uni tarqatilishni (buyurdim)», — dedilar.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Пайғамбар ﷺ аср намозини ўқидилар, сўнг шошилган ҳолда уйига бориб, дарҳол қайтдилар. Мен (ёки бошқа биров) у зотдан (нима бўлганини) сўради ва у зот: «Мен уйимда — садақадан бўлган — бир парча олтинни қолдирган эдим ва унинг уйимда бир кеча қолишини ёқтирмадим; шунинг учун мен уни тарқатилишни (буюрдим)», — дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوِ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ، فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ.
Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nuʼmon (yoki uning oʻgʻli) mast holda keltirilganda, Allohning Rasuli ﷺ uyda hozir boʻlgan barchani — uni urishga — buyurdi. Men ham uni urganlardan biri edim. Biz uni — kavshlar va xurmo barglari poyasi bilan — urdik.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Нуъмон (ёки унинг ўғли) маст ҳолда келтирилганда, Аллоҳнинг Расули ﷺ уйда ҳозир бўлган барчани — уни уришга — буюрди. Мен ҳам уни урганлардан бири эдим. Биз уни — кавшлар ва хурмо барглари пояси билан — урдик.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ،. وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، أَوْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ، أَنَّهُ تَزَوَّجَ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ قَالَ فَجَاءَتْ أَمَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا. فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْرَضَ عَنِّي، قَالَ فَتَنَحَّيْتُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ قَالَ " وَكَيْفَ وَقَدْ زَعَمَتْ أَنْ قَدْ أَرْضَعَتْكُمَا ". فَنَهَاهُ عَنْهَا.
Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Ummu Yahyo bint Abu Ihobga uylangan edi. U: «Bir qora choriya (kaniz) kelib: ‹Men ikkalangizni (ham) emizdim›, — dedi. Soʻng men buni Paygʻambar ﷺ ga aytdim va u zot yuzini (mendan) oʻgirdi», — dedi. Uqba (yana): «Men boshqa tomonga oʻtib, Paygʻambar ﷺ ga bu haqda aytdim. U zot: ‹Ayol — ikkalangizni (ham) emizdim, deb aytgan ekan, sen (xotiningni) qanday (saqlaysan)?› — dedi», — dedi. Bas, Paygʻambar ﷺ unga — uni taloq qilishni — buyurdi.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Умму Яҳё бинт Абу Иҳобга уйланган эди. У: «Бир қора чория (каниз) келиб: ‹Мен иккалангизни (ҳам) эмиздим›, — деди. Сўнг мен буни Пайғамбар ﷺ га айтдим ва у зот юзини (мендан) ўгирди», — деди. Уқба (яна): «Мен бошқа томонга ўтиб, Пайғамбар ﷺ га бу ҳақда айтдим. У зот: ‹Аёл — иккалангизни (ҳам) эмиздим, деб айтган экан, сен (хотинингни) қандай (сақлайсан)?› — деди», — деди. Бас, Пайғамбар ﷺ унга — уни талоқ қилишни — буюрди.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً فَجَاءَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا. فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " وَكَيْفَ وَقَدْ قِيلَ دَعْهَا عَنْكَ " أَوْ نَحْوَهُ.
Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir ayolga uylandim, soʻng bir ayol kelib: «Men ikkalangizni (ham) emizdim», — dedi. Bas, men Paygʻambar ﷺ ning oldiga (bu haqda soʻrab) bordim. U zot: «(Ikkovingiz emizishdan aka-singil ekansiz, deb) aytilgan ekan, sen (xotiningni) qanday (saqlaysan)? Uni qoʻy (taloq qil)», — dedilar.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир аёлга уйландим, сўнг бир аёл келиб: «Мен иккалангизни (ҳам) эмиздим», — деди. Бас, мен Пайғамбар ﷺ нинг олдига (бу ҳақда сўраб) бордим. У зот: «(Икковингиз эмизишдан ака-сингил экансиз, деб) айтилган экан, сен (хотинингни) қандай (сақлайсан)? Уни қўй (талоқ қил)», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ صَلَّى أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ الْعَصْرَ، ثُمَّ خَرَجَ يَمْشِي فَرَأَى الْحَسَنَ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ، فَحَمَلَهُ عَلَى عَاتِقِهِ وَقَالَ بِأَبِي شَبِيهٌ بِالنَّبِيِّ لاَ شَبِيهٌ بِعَلِيٍّ. وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ.
Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Bir marta) Abu Bakr asr namozini oʻqib, soʻng (tashqariga) yurib chiqdi va Hasanning bolalar bilan oʻynayotganini koʻrdi. U uni yelkasiga koʻtarib: «Ota-onam senga fido boʻlsin! (Sen) — Aliga emas, Paygʻambar ﷺ ga oʻxshaysan», — dedi; Ali esa kulib turardi.Уқба ибн ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Бир марта) Абу Бакр аср намозини ўқиб, сўнг (ташқарига) юриб чиқди ва Ҳасаннинг болалар билан ўйнаётганини кўрди. У уни елкасига кўтариб: «Ота-онам сенга фидо бўлсин! (Сен) — Алига эмас, Пайғамбар ﷺ га ўхшайсан», — деди; Али эса кулиб турарди.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَحَمَلَ الْحَسَنَ وَهْوَ يَقُولُ بِأَبِي شَبِيهٌ بِالنَّبِيِّ، لَيْسَ شَبِيهٌ بِعَلِيٍّ. وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ.
Men Abu Bakr (roziyallohu anhu)ni koʻrdim, u Hasanni (yelkasiga) koʻtarib: «Otam fido boʻlsin, (bu) Paygʻambarga oʻxshash, Aliga oʻxshamaydi», derdi. Ali esa kular edi.Мен Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)ни кўрдим, у Ҳасанни (елкасига) кўтариб: «Отам фидо бўлсин, (бу) Пайғамбарга ўхшаш, Алига ўхшамайди», дерди. Али эса кулар эди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ، عُقْبَةَ لَكِنِّي لِحَدِيثِ عُبَيْدٍ أَحْفَظُ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً، فَجَاءَتْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ أَرْضَعْتُكُمَا. فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ تَزَوَّجْتُ فُلاَنَةَ بِنْتَ فُلاَنٍ فَجَاءَتْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ لِي إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا. وَهْىَ كَاذِبَةٌ فَأَعْرَضَ، فَأَتَيْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ، قُلْتُ إِنَّهَا كَاذِبَةٌ. قَالَ " كَيْفَ بِهَا وَقَدْ زَعَمَتْ أَنَّهَا قَدْ أَرْضَعَتْكُمَا، دَعْهَا عَنْكَ " وَأَشَارَ إِسْمَاعِيلُ بِإِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى يَحْكِي أَيُّوبَ.
(Uqba ibnul-Horis (roziyallohu anhu) aytdi:) Men bir ayolga uylandim. Soʻng bizning oldimizga qora (tanli) bir ayol kelib: «Men ikkovingizni emizgan edim», dedi. Men Paygʻambar ﷺning oldigʻa kelib: «Men falon (kishi)ning qizi falonaga uylandim; soʻng bizning oldimizga qora bir ayol kelib, menga: ‹Men ikkovingizni emizgan edim› dedi — holbuki u yolgʻonchi(dir)», dedim. U zot (mendan) yuz oʻ girdilar. Men u zotga yuzlari tomonidan (yana) keldim va: «Albatta u yolgʻonchi», dedim. U zot: «(Lekin) u — ikkovingizni emizganini taʼkidlab turgan ekan — u (ayol) bilan (nikohda turish) qanday boʻ ladi? Uni oʻ zingdan (ayrib) qoʻ y (taloq qil)», dedilar. (Ismoil ikki barmogʻ i — koʻ rsatkich va oʻ rta barmogʻ i — bilan ishora qilib, Ayyubni (rivoyatini) hikoya qildi.)(Уқба ибнул-Ҳорис (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен бир аёлга уйландим. Сўнг бизнинг олдимизга қора (танли) бир аёл келиб: «Мен икковингизни эмизган эдим», деди. Мен Пайғамбар ﷺнинг олдиға келиб: «Мен фалон (киши)нинг қизи фалонага уйландим; сўнг бизнинг олдимизга қора бир аёл келиб, менга: ‹Мен икковингизни эмизган эдим› деди — ҳолбуки у ёлғончи(дир)», дедим. У зот (мендан) юз ў гирдилар. Мен у зотга юзлари томонидан (яна) келдим ва: «Албатта у ёлғончи», дедим. У зот: «(Лекин) у — икковингизни эмизганини таъкидлаб турган экан — у (аёл) билан (никоҳда туриш) қандай бў лади? Уни ў зингдан (айриб) қў й (талоқ қил)», дедилар. (Исмоил икки бармоғ и — кў рсаткич ва ў рта бармоғ и — билан ишора қилиб, Айюбни (ривоятини) ҳикоя қилди.)
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عُقْبَةَ بْنَ الْحَارِثِ، حَدَّثَهُ قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَأَسْرَعَ، ثُمَّ دَخَلَ الْبَيْتَ.
(Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ asr (namozi)ni oʻqidilar, soʻng shoshib (tez yurib), uyga kirdilar.(Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ аср (намози)ни ўқидилар, сўнг шошиб (тез юриб), уйга кирдилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوْ بِابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ بِالْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوهُ. قَالَ فَضَرَبُوهُ، فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ بِالنِّعَالِ.
(Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Nuʼaymon — yoki Nuʼaymonning oʻgʻli — ichgan (mast) holda keltirildi. Bas, Paygʻambar ﷺ uyda boʻlganlarga uni urishni buyurdilar. (Uqba) aytdi: Ular uni urdilar; men ham uni kovush bilan urganlardan edim.(Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Нуъаймон — ёки Нуъаймоннинг ўғли — ичган (маст) ҳолда келтирилди. Бас, Пайғамбар ﷺ уйда бўлганларга уни уришни буюрдилар. (Уқба) айтди: Улар уни урдилар; мен ҳам уни ковуш билан урганлардан эдим.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، وَحَدَّثَنِيهِ صَاحِبٌ، لِي عَنْهُ - وَأَنَا لِحَدِيثِ، صَاحِبِي أَحْفَظُ - قَالَ تَزَوَّجْتُ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ فَدَخَلَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَزَعَمَتْ أَنَّهَا أَرْضَعَتْنَا جَمِيعًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَأَعْرَضَ عَنِّي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا لَكَاذِبَةٌ . قَالَ " وَمَا يُدْرِيكَ وَقَدْ قَالَتْ مَا قَالَتْ دَعْهَا عَنْكَ " .
Sulaymon ibn Harb bizga aytib berdi: Hammod ibn Zayd bizga Ayyubdan, u Ibn Abu Mulaykadan aytib berdi: Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu) menga aytib berdi, uni menga oʻrtogʻim ham undan aytib bergan ‒ men oʻrtogʻimning hadisini koʻproq yodlaganman ‒ u dedi: «Men Umm Yahyo binti Abu Ihobga uylangan edim. Yonimizga bir qora ayol kirib, u ikkalamizni ham emizganini daʼvo qildi. Shunda men Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot mendan yuz oʻgirdilar. Men: ‹Yo Rasululloh, u albatta yolgʻonchidir›, ‒ dedim. U zot: ‹Sen qaydan bilasan? U aytadiganini aytib boʻldi-ku. Uni (ayolingni) oʻzingdan ajrat›, ‒ dedilar».Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтиб берди: Ҳаммод ибн Зайд бизга Айюбдан, у Ибн Абу Мулайкадан айтиб берди: Уқба ибн ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳу) менга айтиб берди, уни менга ўртоғим ҳам ундан айтиб берган ‒ мен ўртоғимнинг ҳадисини кўпроқ ёдлаганман ‒ у деди: «Мен Умм Яҳё бинти Абу Иҳобга уйланган эдим. Ёнимизга бир қора аёл кириб, у иккаламизни ҳам эмизганини даъво қилди. Шунда мен Набий ﷺ ҳузурларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот мендан юз ўгирдилар. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, у албатта ёлғончидир›, ‒ дедим. У зот: ‹Сен қайдан биласан? У айтадиганини айтиб бўлди-ку. Уни (аёлингни) ўзингдан ажрат›, ‒ дедилар».
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ بِالْمَدِينَةِ ثُمَّ انْصَرَفَ يَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ سَرِيعًا حَتَّى تَعَجَّبَ النَّاسُ لِسُرْعَتِهِ فَتَبِعَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ عَلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ " إِنِّي ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الْعَصْرِ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ كَانَ عِنْدَنَا فَكَرِهْتُ أَنْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ " .
Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Madinada Nabiy ﷺ bilan asr namozini oʻqidim. Soʻng u zot odamlarning boʻyinlaridan oshib, shu qadar tez chiqib ketdilarki, hatto odamlar u zotning shoshilishlaridan hayron qoldilar. Baʼzi sahobalari u zotning orqalaridan ergashdilar. U zot ayollaridan birining oldiga kirdilar, soʻng chiqib: ‹Men asr namozida ekanimda, oldimizda boʻlgan bir oz oltinni esladim va uning bizda tunab qolishini yoqtirmadim, shuning uchun uni taqsimlab yuborishga buyurdim›, dedilar», dedi.Уқба ибн ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мадинада Набий ﷺ билан аср намозини ўқидим. Сўнг у зот одамларнинг бўйинларидан ошиб, шу қадар тез чиқиб кетдиларки, ҳатто одамлар у зотнинг шошилишларидан ҳайрон қолдилар. Баъзи саҳобалари у зотнинг орқаларидан эргашдилар. У зот аёлларидан бирининг олдига кирдилар, сўнг чиқиб: ‹Мен аср намозида эканимда, олдимизда бўлган бир оз олтинни эсладим ва унинг бизда тунаб қолишини ёқтирмадим, шунинг учун уни тақсимлаб юборишга буюрдим›, дедилар», деди.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ، عُقْبَةَ وَلَكِنِّي لِحَدِيثِ عُبَيْدٍ أَحْفَظُ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً فَجَاءَتْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا . فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقُلْتُ إِنِّي تَزَوَّجْتُ فُلاَنَةَ بِنْتَ فُلاَنٍ فَجَاءَتْنِي امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا . فَأَعْرَضَ عَنِّي فَأَتَيْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَقُلْتُ إِنَّهَا كَاذِبَةٌ . قَالَ " وَكَيْفَ بِهَا وَقَدْ زَعَمَتْ أَنَّهَا قَدْ أَرْضَعَتْكُمَا دَعْهَا عَنْكَ " .
Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir ayolga uylandim, soʻng bizga bir qora ayol kelib: «Men ikkovingizni emizganman», dedi. Men Nabiy ﷺ huzurlariga kelib xabar berdim va: «Men falonchining qizi falonchiga uylandim, soʻng menga bir qora ayol kelib, ikkovimizni emizganini aytdi», dedim. U zot mendan yuz oʻgirdilar. Men u zotning oldilariga toman kelib: «U yolgʻonchi», dedim. U zot: «U ikkovingizni emizganini daʼvo qildi, endi u bilan qanday yashaysan? Uni oʻzingdan qoʻyib yubor», dedilar.Уқба ибн ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир аёлга уйландим, сўнг бизга бир қора аёл келиб: «Мен икковингизни эмизганман», деди. Мен Набий ﷺ ҳузурларига келиб хабар бердим ва: «Мен фалончининг қизи фалончига уйландим, сўнг менга бир қора аёл келиб, икковимизни эмизганини айтди», дедим. У зот мендан юз ўгирдилар. Мен у зотнинг олдиларига томан келиб: «У ёлғончи», дедим. У зот: «У икковингизни эмизганини даъво қилди, энди у билан қандай яшайсан? Уни ўзингдан қўйиб юбор», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَخْبَرَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَيَالٍ وَعَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام يَمْشِي إِلَى جَنْبِهِ فَمَرَّ بِحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ يَلْعَبُ مَعَ غِلْمَانٍ فَاحْتَمَلَهُ عَلَى رَقَبَتِهِ وَهُوَ يَقُولُ وَا بِأَبِي شَبَهُ النَّبِيِّ لَيْسَ شَبِيهًا بِعَلِيِّ قَالَ وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ.
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uqba ibn al-Horis aytadi: Nabiy ﷺ vafotlaridan bir necha kun soʻng men Abu Bakr (roziyallohu anhu) bilan asr namozidan chiqdim, Ali ham uning yonida yurar edi. U kishi bolalar bilan oʻynayotgan Hasan ibn Ali oldidan oʻtib, uni yelkasiga koʻtarib oldi va: «Otam unga fido boʻlsin, u Nabiyga ﷺ oʻxshaydi, Aliga oʻxshamaydi», derdi. Ali esa kular edi.Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уқба ибн ал-Ҳорис айтади: Набий ﷺ вафотларидан бир неча кун сўнг мен Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) билан аср намозидан чиқдим, Али ҳам унинг ёнида юрар эди. У киши болалар билан ўйнаётган Ҳасан ибн Али олдидан ўтиб, уни елкасига кўтариб олди ва: «Отам унга фидо бўлсин, у Набийга ﷺ ўхшайди, Алига ўхшамайди», дерди. Али эса кулар эди.
- الثاني عن أبي سروعة -بكسر السين المهملة وفتحها- عقبة ابن الحارث رضي الله عنه قال: صليت وراء النبي صلى الله عليه وسلم بالمدينة العصر، فسلم ثم قام مسرعاً فتخطى رقاب الناس إلى بعض حجر نسائه، ففزع الناس من سرعته، فخرج عليهم، فرأى أنهم قد عجبوا من سرعته، قال "ذكرت شيئاً من تبر عندنا فكرهت أن يحبسنى، فأمرت بقسمته" ((رواه البخاري)).
وفي رواية للبخاري : كنت خلفت في البيت تبراً من الصدقة، فكرهت أن أبيته . ((التبر)) قطع ذهب أو فضة
Uqba (ibn Horis) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Madinada Paygʻambar ﷺ orqasida asr namozini oʻqidim. U zot namozni salom bilan tugatganlarida, shoshilib turdilar va odamlar saflarini yorib oʻtib, zavjalaridan birining xonasiga (chiqib) ketdilar. Odamlar u zotning shoshilishidan choʻchidi. Paygʻambar ﷺ qaytib keldilar va odamlarni oʻz shoshilishlaridan hayratda (turgan holda) topib, ularga: «Men uyimda turgan bir parcha oltinni esladim va uning meni Alloh ibodatidan chalgʻitishini yoqtirmadim, shuning uchun uni (sadaqaga) tarqatishni buyurdim», — dedilar.Уқба (ибн Ҳорис) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Мадинада Пайғамбар ﷺ орқасида аср намозини ўқидим. У зот намозни салом билан тугатганларида, шошилиб турдилар ва одамлар сафларини ёриб ўтиб, завжаларидан бирининг хонасига (чиқиб) кетдилар. Одамлар у зотнинг шошилишидан чўчиди. Пайғамбар ﷺ қайтиб келдилар ва одамларни ўз шошилишларидан ҳайратда (турган ҳолда) топиб, уларга: «Мен уйимда турган бир парча олтинни эсладим ва унинг мени Аллоҳ ибодатидан чалғитишини ёқтирмадим, шунинг учун уни (садақага) тарқатишни буюрдим», — дедилар.
- وعن أبي سروعة -كسر السين المهملة ونصبها- عقبة بن الحارث رضي الله عنه أنه تزوج ابنة لأبي إهاب بن عزيز، فأتته امرأة فقالت: إنى قد أرضعت عقبة والتى قد تزوج بها، فقال لها عقبة: ما أعلم أنك أرضعتني ولا أخبرتني فركب إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم بالمدينة فسأله فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: “كيف، وقد قيل؟!” ففارقها عقبة ونكحت زوجاً غيره”. ((رواه البخاري)).
Abdulloh ibn Abu Mulaykadan rivoyat qilinadi: Uqba ibn al-Horis Abu Ihob ibn Aziz ning qiziga uylangan edi. Soʻng bir ayol kelib: «Men Uqbani ham, u uylangan ayolni ham (oʻz) koʻkragimdan emizganman», — dedi. Uqba unga: «Men seni meni emizganingni bilmas edim, sen ham menga aytmagansan», — dedi. Soʻng u Madinaga Rasululloh ﷺ ni koʻrish uchun (ulov)ga minib borib, bu haqda soʻradi. Rasululloh ﷺ: «(Bu ayol seni emizgan ekan, deb) aytilgandan keyin, uni qanday (xotinlikda) saqlaysan?» — dedilar. Shunda Uqba undan ajrashdi va u (ayol) boshqa kishiga turmushga chiqdi.Абдуллоҳ ибн Абу Мулайкадан ривоят қилинади: Уқба ибн ал-Ҳорис Абу Иҳоб ибн Азиз нинг қизига уйланган эди. Сўнг бир аёл келиб: «Мен Уқбани ҳам, у уйланган аёлни ҳам (ўз) кўкрагимдан эмизганман», — деди. Уқба унга: «Мен сени мени эмизганингни билмас эдим, сен ҳам менга айтмагансан», — деди. Сўнг у Мадинага Расулуллоҳ ﷺ ни кўриш учун (улов)га миниб бориб, бу ҳақда сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «(Бу аёл сени эмизган экан, деб) айтилгандан кейин, уни қандай (хотинликда) сақлайсан?» — дедилар. Шунда Уқба ундан ажрашди ва у (аёл) бошқа кишига турмушга чиқди.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ: أَنَّهُ تَزَوَّجَ ابْنَةً لِأَبِي إِهَابِ بْنِ عَزِيزٍ فَأَتَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ: قَدْ أَرْضَعْتُ عُقْبَةَ وَالَّتِي تَزَوَّجَ بِهَا فَقَالَ لَهَا عُقْبَةُ: مَا أَعْلَمُ أَنَّكِ قَدْ أَرْضَعْتِنِي وَلَا أَخْبَرْتِنِي فَأَرْسَلَ إِلَى آلِ أَبِي إِهَابٍ فَسَأَلَهُمْ فَقَالُوا: مَا عَلِمْنَا أَرْضَعْتَ صَاحِبَتُنَا فَرَكِبَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كَيْفَ وَقَدْ قِيلَ؟» فَفَارَقَهَا عُقْبَةُ وَنَكَحَتْ زوجا غَيره. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abdulloh ibn Abu Mulaykadan rivoyat qilinadi: Uqba ibn al-Horis Abu Ihob ibn Aziz ning qiziga uylangan edi. Soʻng bir ayol kelib: «Men Uqbani ham, u uylangan ayolni ham (oʻz) koʻkragimdan emizganman», — dedi. Uqba unga: «Men seni meni emizganingni bilmas edim, sen ham menga aytmagansan», — dedi. Soʻng u Madinaga Rasululloh ﷺ ni koʻrish uchun (ulov)ga minib borib, bu haqda soʻradi. Rasululloh ﷺ: «(Bu ayol seni emizgan ekan, deb) aytilgandan keyin, uni qanday (xotinlikda) saqlaysan?» — dedilar. Shunda Uqba undan ajrashdi va u (ayol) boshqa kishiga turmushga chiqdi.Абдуллоҳ ибн Абу Мулайкадан ривоят қилинади: Уқба ибн ал-Ҳорис Абу Иҳоб ибн Азиз нинг қизига уйланган эди. Сўнг бир аёл келиб: «Мен Уқбани ҳам, у уйланган аёлни ҳам (ўз) кўкрагимдан эмизганман», — деди. Уқба унга: «Мен сени мени эмизганингни билмас эдим, сен ҳам менга айтмагансан», — деди. Сўнг у Мадинага Расулуллоҳ ﷺ ни кўриш учун (улов)га миниб бориб, бу ҳақда сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «(Бу аёл сени эмизган экан, деб) айтилгандан кейин, уни қандай (хотинликда) сақлайсан?» — дедилар. Шунда Уқба ундан ажрашди ва у (аёл) бошқа кишига турмушга чиқди.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ: صَلَّيْتُ وَرَاءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ الْعَصْرَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ مُسْرِعًا فَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ إِلَى بَعْضِ حُجَرِ نِسَائِهِ فَفَزِعَ النَّاسُ مِنْ سُرْعَتِهِ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَرَأَى أَنَّهُمْ قَدْ عَجِبُوا مِنْ سُرْعَتِهِ قَالَ: «ذَكَرْتُ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ عِنْدَنَا فَكَرِهْتُ أَنْ يَحْبِسَنِي فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ قَالَ: «كُنْتُ خَلَّفْتُ فِي الْبَيْتِ تِبْرًا مِنَ الصَّدَقَةِ فَكَرِهْتُ أَنْ أبيته»
Uqba (ibn Horis) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Madinada Paygʻambar ﷺ orqasida asr namozini oʻqidim. U zot namozni salom bilan tugatganlarida, shoshilib turdilar va odamlar saflarini yorib oʻtib, zavjalaridan birining xonasiga (chiqib) ketdilar. Odamlar u zotning shoshilishidan choʻchidi. Paygʻambar ﷺ qaytib keldilar va odamlarni oʻz shoshilishlaridan hayratda (turgan holda) topib, ularga: «Men uyimda turgan bir parcha oltinni esladim va uning meni Alloh ibodatidan chalgʻitishini yoqtirmadim, shuning uchun uni (sadaqaga) tarqatishni buyurdim», — dedilar.Уқба (ибн Ҳорис) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Мадинада Пайғамбар ﷺ орқасида аср намозини ўқидим. У зот намозни салом билан тугатганларида, шошилиб турдилар ва одамлар сафларини ёриб ўтиб, завжаларидан бирининг хонасига (чиқиб) кетдилар. Одамлар у зотнинг шошилишидан чўчиди. Пайғамбар ﷺ қайтиб келдилар ва одамларни ўз шошилишларидан ҳайратда (турган ҳолда) топиб, уларга: «Мен уйимда турган бир парча олтинни эсладим ва унинг мени Аллоҳ ибодатидан чалғитишини ёқтирмадим, шунинг учун уни (садақага) тарқатишни буюрдим», — дедилар.