Uqba ibn al-Horis

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ ـ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ ـ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ سَرِيعًا دَخَلَ عَلَى بَعْضِ نِسَائِهِ، ثُمَّ خَرَجَ وَرَأَى مَا فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ مِنْ تَعَجُّبِهِمْ لِسُرْعَتِهِ فَقَالَ ‏"‏ ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الصَّلاَةِ تِبْرًا عِنْدَنَا، فَكَرِهْتُ أَنْ يُمْسِيَ أَوْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ ‏"‏‏.‏

Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ bilan asr namozini oʻqidim va u zot namozni salom bilan tugatgach, tezda turib, baʼzi zavjalari (oldi)ga ketdilar, soʻng (yana) chiqdilar. U zot odamlarning yuzlaridan — oʻz tezligi sabab — hayron qolganlik alomatlarini sezdilar. Soʻng u zot: «Men namozda boʻlgan paytimda — uyimda bir parcha oltin qolganini esladim va uning bir kecha bizda qolishini yoqtirmadim; shuning uchun men uni (sadaqaga) tarqatilishni buyurdim», — dedilar.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ билан аср намозини ўқидим ва у зот намозни салом билан тугатгач, тезда туриб, баъзи завжалари (олди)га кетдилар, сўнг (яна) чиқдилар. У зот одамларнинг юзларидан — ўз тезлиги сабаб — ҳайрон қолганлик аломатларини сездилар. Сўнг у зот: «Мен намозда бўлган пайтимда — уйимда бир парча олтин қолганини эсладим ва унинг бир кеча бизда қолишини ёқтирмадим; шунинг учун мен уни (садақага) тарқатилишни буюрдим», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عُقْبَةَ بْنَ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ قَالَ صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَأَسْرَعَ ثُمَّ دَخَلَ الْبَيْتَ، فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ خَرَجَ، فَقُلْتُ أَوْ قِيلَ لَهُ فَقَالَ ‏"‏ كُنْتُ خَلَّفْتُ فِي الْبَيْتِ تِبْرًا مِنَ الصَّدَقَةِ، فَكَرِهْتُ أَنْ أُبَيِّتَهُ فَقَسَمْتُهُ ‏"‏‏.‏

Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Paygʻambar ﷺ asr namozini oʻqidilar, soʻng shoshilgan holda uyiga borib, darhol qaytdilar. Men (yoki boshqa birov) u zotdan (nima boʻlganini) soʻradi va u zot: «Men uyimda — sadaqadan boʻlgan — bir parcha oltinni qoldirgan edim va uning uyimda bir kecha qolishini yoqtirmadim; shuning uchun men uni tarqatilishni (buyurdim)», — dedilar.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Пайғамбар ﷺ аср намозини ўқидилар, сўнг шошилган ҳолда уйига бориб, дарҳол қайтдилар. Мен (ёки бошқа биров) у зотдан (нима бўлганини) сўради ва у зот: «Мен уйимда — садақадан бўлган — бир парча олтинни қолдирган эдим ва унинг уйимда бир кеча қолишини ёқтирмадим; шунинг учун мен уни тарқатилишни (буюрдим)», — дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوِ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ، فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ‏.‏

Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nuʼmon (yoki uning oʻgʻli) mast holda keltirilganda, Allohning Rasuli ﷺ uyda hozir boʻlgan barchani — uni urishga — buyurdi. Men ham uni urganlardan biri edim. Biz uni — kavshlar va xurmo barglari poyasi bilan — urdik.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Нуъмон (ёки унинг ўғли) маст ҳолда келтирилганда, Аллоҳнинг Расули ﷺ уйда ҳозир бўлган барчани — уни уришга — буюрди. Мен ҳам уни урганлардан бири эдим. Биз уни — кавшлар ва хурмо барглари пояси билан — урдик.

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ،‏.‏ وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، أَوْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ، أَنَّهُ تَزَوَّجَ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ قَالَ فَجَاءَتْ أَمَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا‏.‏ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْرَضَ عَنِّي، قَالَ فَتَنَحَّيْتُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ قَالَ ‏"‏ وَكَيْفَ وَقَدْ زَعَمَتْ أَنْ قَدْ أَرْضَعَتْكُمَا ‏"‏‏.‏ فَنَهَاهُ عَنْهَا‏.‏

Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Ummu Yahyo bint Abu Ihobga uylangan edi. U: «Bir qora choriya (kaniz) kelib: ‹Men ikkalangizni (ham) emizdim›, — dedi. Soʻng men buni Paygʻambar ﷺ ga aytdim va u zot yuzini (mendan) oʻgirdi», — dedi. Uqba (yana): «Men boshqa tomonga oʻtib, Paygʻambar ﷺ ga bu haqda aytdim. U zot: ‹Ayol — ikkalangizni (ham) emizdim, deb aytgan ekan, sen (xotiningni) qanday (saqlaysan)?› — dedi», — dedi. Bas, Paygʻambar ﷺ unga — uni taloq qilishni — buyurdi.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Умму Яҳё бинт Абу Иҳобга уйланган эди. У: «Бир қора чория (каниз) келиб: ‹Мен иккалангизни (ҳам) эмиздим›, — деди. Сўнг мен буни Пайғамбар ﷺ га айтдим ва у зот юзини (мендан) ўгирди», — деди. Уқба (яна): «Мен бошқа томонга ўтиб, Пайғамбар ﷺ га бу ҳақда айтдим. У зот: ‹Аёл — иккалангизни (ҳам) эмиздим, деб айтган экан, сен (хотинингни) қандай (сақлайсан)?› — деди», — деди. Бас, Пайғамбар ﷺ унга — уни талоқ қилишни — буюрди.

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً فَجَاءَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا‏.‏ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ وَكَيْفَ وَقَدْ قِيلَ دَعْهَا عَنْكَ ‏"‏ أَوْ نَحْوَهُ‏.‏

Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir ayolga uylandim, soʻng bir ayol kelib: «Men ikkalangizni (ham) emizdim», — dedi. Bas, men Paygʻambar ﷺ ning oldiga (bu haqda soʻrab) bordim. U zot: «(Ikkovingiz emizishdan aka-singil ekansiz, deb) aytilgan ekan, sen (xotiningni) qanday (saqlaysan)? Uni qoʻy (taloq qil)», — dedilar.Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир аёлга уйландим, сўнг бир аёл келиб: «Мен иккалангизни (ҳам) эмиздим», — деди. Бас, мен Пайғамбар ﷺ нинг олдига (бу ҳақда сўраб) бордим. У зот: «(Икковингиз эмизишдан ака-сингил экансиз, деб) айтилган экан, сен (хотинингни) қандай (сақлайсан)? Уни қўй (талоқ қил)», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ صَلَّى أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ الْعَصْرَ، ثُمَّ خَرَجَ يَمْشِي فَرَأَى الْحَسَنَ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ، فَحَمَلَهُ عَلَى عَاتِقِهِ وَقَالَ بِأَبِي شَبِيهٌ بِالنَّبِيِّ لاَ شَبِيهٌ بِعَلِيٍّ‏.‏ وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ‏.‏

Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Bir marta) Abu Bakr asr namozini oʻqib, soʻng (tashqariga) yurib chiqdi va Hasanning bolalar bilan oʻynayotganini koʻrdi. U uni yelkasiga koʻtarib: «Ota-onam senga fido boʻlsin! (Sen) — Aliga emas, Paygʻambar ﷺ ga oʻxshaysan», — dedi; Ali esa kulib turardi.Уқба ибн ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Бир марта) Абу Бакр аср намозини ўқиб, сўнг (ташқарига) юриб чиқди ва Ҳасаннинг болалар билан ўйнаётганини кўрди. У уни елкасига кўтариб: «Ота-онам сенга фидо бўлсин! (Сен) — Алига эмас, Пайғамбар ﷺ га ўхшайсан», — деди; Али эса кулиб турарди.

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَحَمَلَ الْحَسَنَ وَهْوَ يَقُولُ بِأَبِي شَبِيهٌ بِالنَّبِيِّ، لَيْسَ شَبِيهٌ بِعَلِيٍّ‏.‏ وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ‏.‏

Men Abu Bakr (roziyallohu anhu)ni koʻrdim, u Hasanni (yelkasiga) koʻtarib: «Otam fido boʻlsin, (bu) Paygʻambarga oʻxshash, Aliga oʻxshamaydi», derdi. Ali esa kular edi.Мен Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)ни кўрдим, у Ҳасанни (елкасига) кўтариб: «Отам фидо бўлсин, (бу) Пайғамбарга ўхшаш, Алига ўхшамайди», дерди. Али эса кулар эди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ، عُقْبَةَ لَكِنِّي لِحَدِيثِ عُبَيْدٍ أَحْفَظُ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً، فَجَاءَتْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ أَرْضَعْتُكُمَا‏.‏ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ تَزَوَّجْتُ فُلاَنَةَ بِنْتَ فُلاَنٍ فَجَاءَتْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ لِي إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا‏.‏ وَهْىَ كَاذِبَةٌ فَأَعْرَضَ، فَأَتَيْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ، قُلْتُ إِنَّهَا كَاذِبَةٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ كَيْفَ بِهَا وَقَدْ زَعَمَتْ أَنَّهَا قَدْ أَرْضَعَتْكُمَا، دَعْهَا عَنْكَ ‏"‏ وَأَشَارَ إِسْمَاعِيلُ بِإِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى يَحْكِي أَيُّوبَ‏.‏

(Uqba ibnul-Horis (roziyallohu anhu) aytdi:) Men bir ayolga uylandim. Soʻng bizning oldimizga qora (tanli) bir ayol kelib: «Men ikkovingizni emizgan edim», dedi. Men Paygʻambar ﷺning oldigʻa kelib: «Men falon (kishi)ning qizi falonaga uylandim; soʻng bizning oldimizga qora bir ayol kelib, menga: ‹Men ikkovingizni emizgan edim› dedi — holbuki u yolgʻonchi(dir)», dedim. U zot (mendan) yuz oʻ girdilar. Men u zotga yuzlari tomonidan (yana) keldim va: «Albatta u yolgʻonchi», dedim. U zot: «(Lekin) u — ikkovingizni emizganini taʼkidlab turgan ekan — u (ayol) bilan (nikohda turish) qanday boʻ ladi? Uni oʻ zingdan (ayrib) qoʻ y (taloq qil)», dedilar. (Ismoil ikki barmogʻ i — koʻ rsatkich va oʻ rta barmogʻ i — bilan ishora qilib, Ayyubni (rivoyatini) hikoya qildi.)(Уқба ибнул-Ҳорис (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен бир аёлга уйландим. Сўнг бизнинг олдимизга қора (танли) бир аёл келиб: «Мен икковингизни эмизган эдим», деди. Мен Пайғамбар ﷺнинг олдиға келиб: «Мен фалон (киши)нинг қизи фалонага уйландим; сўнг бизнинг олдимизга қора бир аёл келиб, менга: ‹Мен икковингизни эмизган эдим› деди — ҳолбуки у ёлғончи(дир)», дедим. У зот (мендан) юз ў гирдилар. Мен у зотга юзлари томонидан (яна) келдим ва: «Албатта у ёлғончи», дедим. У зот: «(Лекин) у — икковингизни эмизганини таъкидлаб турган экан — у (аёл) билан (никоҳда туриш) қандай бў лади? Уни ў зингдан (айриб) қў й (талоқ қил)», дедилар. (Исмоил икки бармоғ и — кў рсаткич ва ў рта бармоғ и — билан ишора қилиб, Айюбни (ривоятини) ҳикоя қилди.)

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عُقْبَةَ بْنَ الْحَارِثِ، حَدَّثَهُ قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَأَسْرَعَ، ثُمَّ دَخَلَ الْبَيْتَ‏.‏

(Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ asr (namozi)ni oʻqidilar, soʻng shoshib (tez yurib), uyga kirdilar.(Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ аср (намози)ни ўқидилар, сўнг шошиб (тез юриб), уйга кирдилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوْ بِابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ بِالْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوهُ‏.‏ قَالَ فَضَرَبُوهُ، فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ بِالنِّعَالِ‏.‏

(Uqba ibn Horis (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Nuʼaymon — yoki Nuʼaymonning oʻgʻli — ichgan (mast) holda keltirildi. Bas, Paygʻambar ﷺ uyda boʻlganlarga uni urishni buyurdilar. (Uqba) aytdi: Ular uni urdilar; men ham uni kovush bilan urganlardan edim.(Уқба ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Нуъаймон — ёки Нуъаймоннинг ўғли — ичган (маст) ҳолда келтирилди. Бас, Пайғамбар ﷺ уйда бўлганларга уни уришни буюрдилар. (Уқба) айтди: Улар уни урдилар; мен ҳам уни ковуш билан урганлардан эдим.