Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar yahudiy va nasroniylarni Hijozdan haydab chiqardi. Allohning Rasuli ﷺ Xaybarni fath qilganda, u zot yahudiylarni undan haydab chiqarishni xohladi — chunki uning yeri Alloh, Uning Rasuli va musulmonlarning mulki boʻlib qoldi. Allohning Rasuli ﷺ yahudiylarni haydab chiqarishni niyat qildi, lekin ular u zotdan — ishlab, mevaning yarmini olish sharti bilan — u yerda qolishga (ruxsat) soʻradi. Allohning Rasuli ﷺ ularga: «Biz sizlarni — xohlagan (vaqtimiz)gacha — shu shart bilan (bu yerda) qoldiramiz», — dedilar. Bas, ular (yahudiylar) — to Umar ularni Tayma va Ariha tomonga (koʻchib ketishga) majbur qilguncha — u yerda yashab turdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар яҳудий ва насронийларни Ҳижоздан ҳайдаб чиқарди. Аллоҳнинг Расули ﷺ Хайбарни фатҳ қилганда, у зот яҳудийларни ундан ҳайдаб чиқаришни хоҳлади — чунки унинг ери Аллоҳ, Унинг Расули ва мусулмонларнинг мулки бўлиб қолди. Аллоҳнинг Расули ﷺ яҳудийларни ҳайдаб чиқаришни ният қилди, лекин улар у зотдан — ишлаб, меванинг ярмини олиш шарти билан — у ерда қолишга (рухсат) сўради. Аллоҳнинг Расули ﷺ уларга: «Биз сизларни — хоҳлаган (вақтимиз)гача — шу шарт билан (бу ерда) қолдирамиз», — дедилар. Бас, улар (яҳудийлар) — то Умар уларни Тайма ва Ариҳа томонга (кўчиб кетишга) мажбур қилгунча — у ерда яшаб турди.