حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، حَدَّثَنَا الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ شَهْرًا، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ قَدَمُهُ فَجَلَسَ فِي عِلِّيَّةٍ لَهُ، فَجَاءَ عُمَرُ، فَقَالَ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ قَالَ " لاَ، وَلَكِنِّي آلَيْتُ مِنْهُنَّ شَهْرًا ". فَمَكُثَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ، ثُمَّ نَزَلَ، فَدَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ — oyoqlari lat yegani (chiqqani) sababli — bir oy davomida oʻz zavjalarining oldiga kirmaslikka qasam ichdi. U zot bir balandroq xonada (gʻurfada) qoldi; Umar uning oldiga kelib: «Siz zavjalaringizni taloq qildingizmi?» — dedi. U zot: «Yoʻq, lekin men — bir oy davomida ularning oldiga kirmaslikka — qasam ichdim», — dedilar. Paygʻambar ﷺ u yerda yigirma toʻqqiz kun qoldi, soʻng (pastga) tushib, oʻz zavjalarining oldiga kirdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ — оёқлари лат егани (чиққани) сабабли — бир ой давомида ўз завжаларининг олдига кирмасликка қасам ичди. У зот бир баландроқ хонада (ғурфада) қолди; Умар унинг олдига келиб: «Сиз завжаларингизни талоқ қилдингизми?» — деди. У зот: «Йўқ, лекин мен — бир ой давомида уларнинг олдига кирмасликка — қасам ичдим», — дедилар. Пайғамбар ﷺ у ерда йигирма тўққиз кун қолди, сўнг (пастга) тушиб, ўз завжаларининг олдига кирдилар.