حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ مِنَ الْعَبْدِ، فَكَانَ لَهُ مِنَ الْمَالِ مَا يَبْلُغُ قِيمَتَهُ، يُقَوَّمُ عَلَيْهِ قِيمَةَ عَدْلٍ، وَأُعْتِقَ مِنْ مَالِهِ، وَإِلاَّ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ ".
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Agar kishi sherikli quldagi (abd) oʻz ulushini ozod qilsa va — qulning (adolatli baholangan) qolgan narxini ozod qilishga yetarli puli boʻlsa — u qolgan narxini toʻlab, qulni toʻliq ozod qilsin; aks holda, qul qisman ozod qilinadi», — dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Агар киши шерикли қулдаги (абд) ўз улушини озод қилса ва — қулнинг (адолатли баҳоланган) қолган нархини озод қилишга етарли пули бўлса — у қолган нархини тўлаб, қулни тўлиқ озод қилсин; акс ҳолда, қул қисман озод қилинади», — дедилар.