Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Uch (xil) kishi (bor)ki, Alloh ular bilan (Qiyomat kuni) gaplashmaydi, ularga (rahmat nazari bilan) qaramaydi va ularni (gunohlardan) poklamaydi; ularga alamli azob (bor): (1) yoʻlda ortiqcha suviga ega boʻlib, uni yoʻlovchilardan man qilgan kishi; (2) bir musulmon rahbarga — faqat dunyoviy manfaat uchun — bayʼat bergan kishi: agar rahbar unga xohlaganini bersa, unga itoat qiladi, aks holda, (ahdiga) rioya qilmaydi; (3) va asr namozidan keyin boshqa bir kishi bilan savdolashib, unga — ‹menga (bu narsaga) shuncha-shuncha (narx) taklif qilindi›, deb — Allohning nomi bilan yolgʻon qasam ichgan kishi: u (ikkinchi kishi) unga ishonib, uni sotib oladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Уч (хил) киши (бор)ки, Аллоҳ улар билан (Қиёмат куни) гаплашмайди, уларга (раҳмат назари билан) қарамайди ва уларни (гуноҳлардан) покламайди; уларга аламли азоб (бор): (1) йўлда ортиқча сувига эга бўлиб, уни йўловчилардан ман қилган киши; (2) бир мусулмон раҳбарга — фақат дунёвий манфаат учун — байъат берган киши: агар раҳбар унга хоҳлаганини берса, унга итоат қилади, акс ҳолда, (аҳдига) риоя қилмайди; (3) ва аср намозидан кейин бошқа бир киши билан савдолашиб, унга — ‹менга (бу нарсага) шунча-шунча (нарх) таклиф қилинди›, деб — Аллоҳнинг номи билан ёлғон қасам ичган киши: у (иккинчи киши) унга ишониб, уни сотиб олади», — дедилар.