وَقَالَ مُوسَى بْنُ مَسْعُودٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ صَالَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ عَلَى ثَلاَثَةِ أَشْيَاءَ عَلَى أَنَّ مَنْ أَتَاهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ رَدَّهُ إِلَيْهِمْ، وَمَنْ أَتَاهُمْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ لَمْ يَرُدُّوهُ، وَعَلَى أَنْ يَدْخُلَهَا مِنْ قَابِلٍ وَيُقِيمَ بِهَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، وَلاَ يَدْخُلَهَا إِلاَّ بِجُلُبَّانِ السِّلاَحِ السَّيْفِ وَالْقَوْسِ وَنَحْوِهِ. فَجَاءَ أَبُو جَنْدَلٍ يَحْجُلُ فِي قُيُودِهِ فَرَدَّهُ إِلَيْهِمْ. قَالَ لَمْ يَذْكُرْ مُؤَمَّلٌ عَنْ سُفْيَانَ أَبَا جَنْدَلٍ وَقَالَ إِلاَّ بِجُلُبِّ السِّلاَحِ.
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Hudaybiya kuni Paygʻambar ﷺ mushriklar bilan uch shart asosida sulh tuzdi: (1) Paygʻambar ﷺ mushriklardan (kelgan) har qanday kishini ularga qaytaradi; (2) mushriklar esa — oʻzlariga (qochib) borgan musulmonlardan hech birini qaytarmaydi; (3) va Paygʻambar ﷺ hamda sahobalari keyingi yili Makkaga kelib, u yerda uch kun qoladi va qurollarini (qilich, oʻq, yoy va boshqa) gʻilofda (olib) kiradi. Abu Jandal — oyoqlari kishanlangan holda — oqsoqlanib keldi, lekin Paygʻambar ﷺ uni mushriklarga qaytardi.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ҳудайбия куни Пайғамбар ﷺ мушриклар билан уч шарт асосида сулҳ тузди: (1) Пайғамбар ﷺ мушриклардан (келган) ҳар қандай кишини уларга қайтаради; (2) мушриклар эса — ўзларига (қочиб) борган мусулмонлардан ҳеч бирини қайтармайди; (3) ва Пайғамбар ﷺ ҳамда саҳобалари кейинги йили Маккага келиб, у ерда уч кун қолади ва қуролларини (қилич, ўқ, ёй ва бошқа) ғилофда (олиб) киради. Абу Жандал — оёқлари кишанланган ҳолда — оқсоқланиб келди, лекин Пайғамбар ﷺ уни мушрикларга қайтарди.