Baro (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ahzob (jamoalar — Xandaq) kuni men Paygʻambar ﷺ ni tuproq tashiyotganini koʻrdim va tuproq u zotning qornining oqligini (koʻmib) yopgan edi. U zot: «(Allohim!) Sen boʻlmaganingda, biz hidoyat ham topmas, sadaqa ham bermas va namoz ham oʻqimas edik. Bas, bizga sokinlik (xotirjamlik) ato et va dushmanlarimiz bilan toʻqnashganimizda, qadamlarimizni mustahkam qil. Albatta, (mana bu) odamlar bizga qarshi (zulm bilan) bosh koʻtardi; lekin ular bizga fitna (balo) keltirmoqchi boʻlsa, biz hech qachon boʻyin egmaymiz», — deb aytar edi.Баро (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аҳзоб (жамоалар — Хандақ) куни мен Пайғамбар ﷺ ни тупроқ ташиётганини кўрдим ва тупроқ у зотнинг қорнининг оқлигини (кўмиб) ёпган эди. У зот: «(Аллоҳим!) Сен бўлмаганингда, биз ҳидоят ҳам топмас, садақа ҳам бермас ва намоз ҳам ўқимас эдик. Бас, бизга сокинлик (хотиржамлик) ато эт ва душманларимиз билан тўқнашганимизда, қадамларимизни мустаҳкам қил. Албатта, (мана бу) одамлар бизга қарши (зулм билан) бош кўтарди; лекин улар бизга фитна (бало) келтирмоқчи бўлса, биз ҳеч қачон бўйин эгмаймиз», — деб айтар эди.