حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَيْلُ لِثَلاَثَةٍ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ، فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ، فَأَطَالَ فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ، فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ مِنَ الْمَرْجِ أَوِ الرَّوْضَةِ كَانَتْ لَهُ حَسَنَاتٍ، وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ أَرْوَاثُهَا وَآثَارُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ، وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَهَا كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ لَهُ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِئَاءً وَنِوَاءً لأَهْلِ الإِسْلاَمِ فَهْىَ وِزْرٌ عَلَى ذَلِكَ ". وَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحُمُرِ، فَقَالَ " مَا أُنْزِلَ عَلَىَّ فِيهَا إِلاَّ هَذِهِ الآيَةُ الْجَامِعَةُ الْفَاذَّةُ [quran sura="99" aya_start="7" aya_end="8"]{فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ }".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Otlar uch (maqsad)ning biri uchun saqlanadi: baʼzi odamlar uchun ular — savob manbai; baʼzilar uchun — (himoya) panohi vositasi; baʼzilar uchun esa — gunoh manbai(dir). Ot kim uchun savob manbai boʻlsa — u — otni Alloh yoʻlida (jihod uchun) saqlab, uni oʻtloqda yoki bogʻda uzun arqon bilan bogʻlab qoʻygan kishi(dir); natijada ot oʻzi bogʻlangan oʻtloq yoki bogʻ hududidan nima yesa, (oʻsha) uning foydasiga yaxshi amal (sifatida) yoziladi; va agar u (ot) arqonini uzib, bir-ikki tepalik ustidan sakrab oʻtsa, uning barcha najasi va oyoq izlari (ham) uning uchun yaxshi amal (sifatida) yoziladi; va agar u bir daryo yonidan oʻtib, undan suv ichsa — egasi uni sugʻorishni niyat qilmagan boʻlsa ham — oʻshanda ham u (egasi) uning ichgani uchun savob oladi. Ot kim uchun gunoh manbai boʻlsa — u — otni kibr, koʻrsatish (riyokorlik) va musulmonlarga adovat (koʻrsatish) uchun saqlaydigan kishi(dir): bunday ot — u uchun gunoh manbai boʻladi», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ dan eshaklar haqida soʻralganda, u zot: «Menga ular haqida — mana bu yagona, keng qamrovli oyatdan boshqa — hech narsa nozil qilinmagan: ‹Bas, kim zarra (yoki kichik chumoli) ogʻirligicha yaxshilik qilsa, uni koʻradi; va kim zarra ogʻirligicha yomonlik qilsa, uni koʻradi› (Zalzala, 7-8)», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Отлар уч (мақсад)нинг бири учун сақланади: баъзи одамлар учун улар — савоб манбаи; баъзилар учун — (ҳимоя) паноҳи воситаси; баъзилар учун эса — гуноҳ манбаи(дир). От ким учун савоб манбаи бўлса — у — отни Аллоҳ йўлида (жиҳод учун) сақлаб, уни ўтлоқда ёки боғда узун арқон билан боғлаб қўйган киши(дир); натижада от ўзи боғланган ўтлоқ ёки боғ ҳудудидан нима еса, (ўша) унинг фойдасига яхши амал (сифатида) ёзилади; ва агар у (от) арқонини узиб, бир-икки тепалик устидан сакраб ўца, унинг барча нажаси ва оёқ излари (ҳам) унинг учун яхши амал (сифатида) ёзилади; ва агар у бир дарё ёнидан ўтиб, ундан сув ичса — эгаси уни суғоришни ният қилмаган бўлса ҳам — ўшанда ҳам у (эгаси) унинг ичгани учун савоб олади. От ким учун гуноҳ манбаи бўлса — у — отни кибр, кўрсатиш (риёкорлик) ва мусулмонларга адоват (кўрсатиш) учун сақлайдиган киши(дир): бундай от — у учун гуноҳ манбаи бўлади», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ дан эшаклар ҳақида сўралганда, у зот: «Менга улар ҳақида — мана бу ягона, кенг қамровли оятдан бошқа — ҳеч нарса нозил қилинмаган: ‹Бас, ким зарра (ёки кичик чумоли) оғирлигича яхшилик қилса, уни кўради; ва ким зарра оғирлигича ёмонлик қилса, уни кўради› (Залзала, 7-8)», — деди.