حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ، أَخَذَ تَمْرَةً مِنْ تَمْرِ الصَّدَقَةِ، فَجَعَلَهَا فِي فِيهِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْفَارِسِيَّةِ " كَخٍ كَخٍ، أَمَا تَعْرِفُ أَنَّا لاَ نَأْكُلُ الصَّدَقَةَ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hasan ibn Ali sadaqa xurmolaridan bir xurmoni olib, ogʻziga soldi. Paygʻambar ﷺ unga forscha: «Kax, kax! (yaʼni: biz sadaqani yemasligimizni bilmaysanmi? (Sadaqa — odamlarning kiri)dir)», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳасан ибн Али садақа хурмоларидан бир хурмони олиб, оғзига солди. Пайғамбар ﷺ унга форсча: «Ках, ках! (яъни: биз садақани емаслигимизни билмайсанми? (Садақа — одамларнинг кири)дир)», — деди.