حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ صَفِيَّةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَزُورُهُ، وَهْوَ مُعْتَكِفٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ ثُمَّ قَامَتْ تَنْقَلِبُ فَقَامَ مَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا بَلَغَ قَرِيبًا مِنْ باب الْمَسْجِدِ عِنْدَ باب أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِهِمَا رَجُلاَنِ مِنَ الأَنْصَارِ، فَسَلَّمَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ نَفَذَا فَقَالَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَلَى رِسْلِكُمَا ". قَالاَ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ. وَكَبُرَ عَلَيْهِمَا ذَلِكَ. فَقَالَ " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَبْلُغُ مِنَ الإِنْسَانِ مَبْلَغَ الدَّمِ، وَإِنِّي خَشِيتُ أَنْ يَقْذِفَ فِي قُلُوبِكُمَا شَيْئًا ".
Safiyya (Paygʻambarning xotini) (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Allohning Rasuli ﷺ ni — u zot eʼtikofda (yaʼni Ramazonning soʻnggi oʻn kunida masjidda xilvatda) ekanida — ziyorat qilishga keldi. U (Safiyya) qaytish uchun (oʻrnidan) turganda, Allohning Rasuli ﷺ u bilan birga turdi va unga hamroh boʻldi; u zot — Paygʻambarning xotini Ummu Salamaning uyi eshigiga yaqin — masjid darvozasi yoniga yetganda, ikki ansoriy kishi ular yonidan oʻtib, Allohning Rasuli ﷺ ga salom berdi, soʻng (joʻnab) ketdi. Allohning Rasuli ﷺ ularga: «Shoshilmanglar! (U — mening xotinim)», — dedi. Ular: «Subhanalloh! Yo Rasululloh! (Siz har qanday shubhadan yiroqsiz)», — dedi va uning bu gapi ularga ogʻir botdi. Allohning Rasuli ﷺ: «Shayton — odamning (badanida) qon (yurganidek) — uning aqlida aylanib yuradi. Men — shayton sizlarning aqlingizga biror (yomon) fikr solishidan — qoʻrqdim», — dedi.Сафийя (Пайғамбарнинг хотини) (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Аллоҳнинг Расули ﷺ ни — у зот эътикофда (яъни Рамазоннинг сўнгги ўн кунида масжидда хилватда) эканида — зиёрат қилишга келди. У (Сафийя) қайтиш учун (ўрнидан) турганда, Аллоҳнинг Расули ﷺ у билан бирга турди ва унга ҳамроҳ бўлди; у зот — Пайғамбарнинг хотини Умму Саламанинг уйи эшигига яқин — масжид дарвозаси ёнига етганда, икки ансорий киши улар ёнидан ўтиб, Аллоҳнинг Расули ﷺ га салом берди, сўнг (жўнаб) кетди. Аллоҳнинг Расули ﷺ уларга: «Шошилманглар! (У — менинг хотиним)», — деди. Улар: «Субҳаналлоҳ! Ё Расулуллоҳ! (Сиз ҳар қандай шубҳадан йироқсиз)», — деди ва унинг бу гапи уларга оғир ботди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Шайтон — одамнинг (баданида) қон (юрганидек) — унинг ақлида айланиб юради. Мен — шайтон сизларнинг ақлингизга бирор (ёмон) фикр солишидан — қўрқдим», — деди.