حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ، فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ، فَنَزَوْتُ لآخُذَهُ، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ.
Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Xaybar qalʼasini qamal qilayotganimizda, bir kishi — yogʻ (moy) solingan bir charm idishni — (qalʼadan) uloqtirdi va men uni olish uchun yugurdim; lekin men oʻgirilganimda, Paygʻambar ﷺ ni (orqamda turganini) koʻrdim, bas, men uning oldida uyaldim.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Хайбар қалъасини қамал қилаётганимизда, бир киши — ёғ (мой) солинган бир чарм идишни — (қалъадан) улоқтирди ва мен уни олиш учун югурдим; лекин мен ўгирилганимда, Пайғамбар ﷺ ни (орқамда турганини) кўрдим, бас, мен унинг олдида уялдим.