حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ ابْنَةِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ قَدِمَتْ عَلَىَّ أُمِّي وَهْىَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ قُرَيْشٍ، إِذْ عَاهَدُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمُدَّتِهِمْ، مَعَ أَبِيهَا، فَاسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أُمِّي قَدِمَتْ عَلَىَّ، وَهْىَ رَاغِبَةٌ، أَفَأَصِلُهَا قَالَ " نَعَمْ، صِلِيهَا ".
Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Quraysh bilan Allohning Rasuli ﷺ oʻrtasidagi tinchlik (sulh) davrida onam — otasi hamrohligida — meni koʻrgani keldi va u (onam) mushrik edi. Men Allohning Rasuli ﷺ bilan maslahatlashib: «Yo Rasululloh! Onam mening oldimga keldi va u mendan (yaxshilik) kutmoqda; men u bilan yaxshi munosabatda boʻlaymi?» — dedim. U: «Ha, u bilan yaxshi munosabatda boʻl», — dedi.Асмо бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Қурайш билан Аллоҳнинг Расули ﷺ ўртасидаги тинчлик (сулҳ) даврида онам — отаси ҳамроҳлигида — мени кўргани келди ва у (онам) мушрик эди. Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ билан маслаҳатлашиб: «Ё Расулуллоҳ! Онам менинг олдимга келди ва у мендан (яхшилик) кутмоқда; мен у билан яхши муносабатда бўлайми?» — дедим. У: «Ҳа, у билан яхши муносабатда бўл», — деди.