حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اعْتَكَفَ مَعَهُ بَعْضُ نِسَائِهِ وَهْىَ مُسْتَحَاضَةٌ تَرَى الدَّمَ، فَرُبَّمَا وَضَعَتِ الطَّسْتَ تَحْتَهَا مِنَ الدَّمِ. وَزَعَمَ أَنَّ عَائِشَةَ رَأَتْ مَاءَ الْعُصْفُرِ فَقَالَتْ كَأَنَّ هَذَا شَىْءٌ كَانَتْ فُلاَنَةُ تَجِدُهُ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ ning zavjalaridan biri u zot bilan eʼtikofda edi va istihoza (qoni) kelayotgan edi. U (avratidan) qonni koʻrar va goʻyo (qon uchun) ostiga bir tovoq qoʻyar edi. (Roviy Ikrima qoʻshimcha qildi: Oisha bir kuni mahsar (safflower) suyuqligini koʻrib: ‹Bu falon (ayol)da boʻlgan narsaga oʻxshaydi›, — dedi.)Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир куни Пайғамбар ﷺ нинг завжаларидан бири у зот билан эътикофда эди ва истиҳоза (қони) келаётган эди. У (авратидан) қонни кўрар ва гўё (қон учун) остига бир товоқ қўяр эди. (Ровий Икрима қўшимча қилди: Оиша бир куни маҳсар (саффловер) суюқлигини кўриб: ‹Бу фалон (аёл)да бўлган нарсага ўхшайди›, — деди.)