حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ ـ عَزَّ وَجَلَّ ـ وَكَّلَ بِالرَّحِمِ مَلَكًا يَقُولُ يَا رَبِّ نُطْفَةٌ، يَا رَبِّ عَلَقَةٌ، يَا رَبِّ مُضْغَةٌ. فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَقْضِيَ خَلْقَهُ قَالَ أَذَكَرٌ أَمْ أُنْثَى شَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ فَمَا الرِّزْقُ وَالأَجَلُ فَيُكْتَبُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ ".
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh har bir bachadonga bir farishta tayinlaydi; u: ‹Ey Robbim, bir tomchi (nutfa)! Ey Robbim, (endi) bir laxta qon! Ey Robbim, (endi) bir parcha goʻsht!› — deydi. Soʻng Alloh uning yaratilishini (tugatishni) istasa, farishta: ‹(Ey Robbim,) oʻgʻilmi, qizmi; baxtsizmi, baxtlimi; rizqi qancha; umri qancha?› — deb soʻraydi. Bularning hammasi bola hali onasining qornida ekanida yoziladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ ҳар бир бачадонга бир фаришта тайинлайди; у: ‹Эй Роббим, бир томчи (нутфа)! Эй Роббим, (энди) бир лахта қон! Эй Роббим, (энди) бир парча гўшт!› — дейди. Сўнг Аллоҳ унинг яратилишини (тугатишни) истаса, фаришта: ‹(Эй Роббим,) ўғилми, қизми; бахцизми, бахтлими; ризқи қанча; умри қанча?› — деб сўрайди. Буларнинг ҳаммаси бола ҳали онасининг қорнида эканида ёзилади», — дедилар.