Solim ibn Abu Jaʼd (Jobir ibn Abdullohdan) rivoyat qiladi: Jobir ibn Abdulloh: «Hudaybiya (sulhi) kuni odamlar juda tashna boʻlib qoldi. Paygʻambar ﷺ ning oldida — biroz suv (solingan) kichik bir idish bor edi va u tahoratni tugatganda, odamlar uning tomon shoshildi. U: ‹Sizlarga nima boʻldi?› — dedi. Ular: ‹Bizda — sizning oldingizdagidan boshqa — na tahorat uchun, na ichish uchun suv yoʻq›, — dedi. Bas, u qoʻlini oʻsha idishga qoʻydi va suv — buloqlardek — uning barmoqlari orasidan oqa boshladi. Biz hammamiz (undan) ichdik va tahorat oldik», — dedi. Men Jobirdan: «Sizlar necha kishi edingiz?» — deb soʻradim. U: «Agar biz yuz ming (kishi) boʻlganimizda ham, u bizga yetardi; lekin biz bir yarim ming (kishi) edik», — deb javob berdi.Солим ибн Абу Жаъд (Жобир ибн Абдуллоҳдан) ривоят қилади: Жобир ибн Абдуллоҳ: «Ҳудайбия (сулҳи) куни одамлар жуда ташна бўлиб қолди. Пайғамбар ﷺ нинг олдида — бироз сув (солинган) кичик бир идиш бор эди ва у таҳоратни тугатганда, одамлар унинг томон шошилди. У: ‹Сизларга нима бўлди?› — деди. Улар: ‹Бизда — сизнинг олдингиздагидан бошқа — на таҳорат учун, на ичиш учун сув йўқ›, — деди. Бас, у қўлини ўша идишга қўйди ва сув — булоқлардек — унинг бармоқлари орасидан оқа бошлади. Биз ҳаммамиз (ундан) ичдик ва таҳорат олдик», — деди. Мен Жобирдан: «Сизлар неча киши эдингиз?» — деб сўрадим. У: «Агар биз юз минг (киши) бўлганимизда ҳам, у бизга етарди; лекин биз бир ярим минг (киши) эдик», — деб жавоб берди.