Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Hudaybiya (sulhi) kuni bir ming toʻrt yuz kishi edik; va Hudaybiyada bir quduq bor edi. Biz uning suvini — bir tomchi (ham) qoldirmasdan — tortib oldik. Paygʻambar ﷺ quduq chetiga oʻtirdi va biroz suv soʻradi; u (suv) bilan ogʻzini chayib, soʻng uni quduqqa (qaytarib) tashladi. Biz biroz (vaqt) kutdik va soʻng quduqdan suv tortib, chanqogʻimizni qondirdik; hatto minadigan hayvonlarimiz (ham) toʻyguncha suv ichdi.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Ҳудайбия (сулҳи) куни бир минг тўрт юз киши эдик; ва Ҳудайбияда бир қудуқ бор эди. Биз унинг сувини — бир томчи (ҳам) қолдирмасдан — тортиб олдик. Пайғамбар ﷺ қудуқ четига ўтирди ва бироз сув сўради; у (сув) билан оғзини чайиб, сўнг уни қудуққа (қайтариб) ташлади. Биз бироз (вақт) кутдик ва сўнг қудуқдан сув тортиб, чанқоғимизни қондирдик; ҳатто минадиган ҳайвонларимиз (ҳам) тўйгунча сув ичди.