Humayd (Anas ibn Molikdan) rivoyat qiladi: Anas ibn Molik: «Bir marta namoz vaqti boʻldi va uylari masjidga yaqin boʻlgan odamlar — tahorat olish uchun — uylariga ketdi, boshqalar esa (oʻsha yerda) qoldi. Paygʻambarga — suv (solingan) toshdan (yasalgan) bir idish keltirildi; u qoʻlini uning ichiga qoʻymoqchi boʻldi, lekin u (idish) — qoʻlini yoyish uchun — juda kichik edi; shu sabab u — qoʻlini idishga qoʻyishdan oldin — barmoqlarini birlashtirishi (kerak boʻldi). Soʻng barcha odamlar (oʻsha suv bilan) tahorat oldi», — dedi. Men Anasdan: «Ular necha kishi edi?» — deb soʻradim. U: «Saksonta kishi edi», — deb javob berdi.Ҳумайд (Анас ибн Моликдан) ривоят қилади: Анас ибн Молик: «Бир марта намоз вақти бўлди ва уйлари масжидга яқин бўлган одамлар — таҳорат олиш учун — уйларига кетди, бошқалар эса (ўша ерда) қолди. Пайғамбарга — сув (солинган) тошдан (ясалган) бир идиш келтирилди; у қўлини унинг ичига қўймоқчи бўлди, лекин у (идиш) — қўлини ёйиш учун — жуда кичик эди; шу сабаб у — қўлини идишга қўйишдан олдин — бармоқларини бирлаштириши (керак бўлди). Сўнг барча одамлар (ўша сув билан) таҳорат олди», — деди. Мен Анасдан: «Улар неча киши эди?» — деб сўрадим. У: «Саксонта киши эди», — деб жавоб берди.