حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يُدْنِي ابْنَ عَبَّاسٍ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنَّ لَنَا أَبْنَاءً مِثْلَهُ. فَقَالَ إِنَّهُ مِنْ حَيْثُ تَعْلَمُ. فَسَأَلَ عُمَرُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَذِهِ الآيَةِ [quran sura="110" aya_start="1" aya_end="1"]{إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ}. فَقَالَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْلَمَهُ إِيَّاهُ. قَالَ مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ مَا تَعْلَمُ.
Said ibn Jubayr (Ibn Abbos haqida) rivoyat qiladi: Umar ibn Xattob Ibn Abbosga juda yaxshi (iltifotli) muomala qilardi. Abdurrahmon ibn Avf unga: «Bizning ham — unga teng (yoshli) oʻgʻillarimiz bor (lekin sen unga tarafkashlik qilasan)», — dedi. Umar: «Bu — uning ilmi sabablidir», — dedi. Soʻng Umar Ibn Abbosdan: ‹Allohning yordami va (Makka) fathi kelganda...› (Nasr, 1) degan oyatning taʼbiri haqida soʻradi. Ibn Abbos: «U — Allohning Rasulining vafotiga ishora qilardi — Alloh uni (zotni) bundan xabardor qilgan edi», — dedi. Umar: «Men bu oyatdan — sen bilgan (narsa)dan boshqa narsani bilmayman», — dedi.Саид ибн Жубайр (Ибн Аббос ҳақида) ривоят қилади: Умар ибн Хаттоб Ибн Аббосга жуда яхши (илтифотли) муомала қиларди. Абдурраҳмон ибн Авф унга: «Бизнинг ҳам — унга тенг (ёшли) ўғилларимиз бор (лекин сен унга тарафкашлик қиласан)», — деди. Умар: «Бу — унинг илми сабаблидир», — деди. Сўнг Умар Ибн Аббосдан: ‹Аллоҳнинг ёрдами ва (Макка) фатҳи келганда...› (Наср, 1) деган оятнинг таъбири ҳақида сўради. Ибн Аббос: «У — Аллоҳнинг Расулининг вафотига ишора қиларди — Аллоҳ уни (зотни) бундан хабардор қилган эди», — деди. Умар: «Мен бу оятдан — сен билган (нарса)дан бошқа нарсани билмайман», — деди.