حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحُسَيْنِ الْمَكِّيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ إِنِّي لَوَاقِفٌ فِي قَوْمٍ، فَدَعَوُا اللَّهَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَقَدْ وُضِعَ عَلَى سَرِيرِهِ، إِذَا رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي قَدْ وَضَعَ مِرْفَقَهُ عَلَى مَنْكِبِي، يَقُولُ رَحِمَكَ اللَّهُ، إِنْ كُنْتُ لأَرْجُو أَنْ يَجْعَلَكَ اللَّهُ مَعَ صَاحِبَيْكَ، لأَنِّي كَثِيرًا مِمَّا كُنْتُ أَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كُنْتُ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، وَفَعَلْتُ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، وَانْطَلَقْتُ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ. فَإِنْ كُنْتُ لأَرْجُو أَنْ يَجْعَلَكَ اللَّهُ مَعَهُمَا. فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
Men bir qavm orasida turgan edim, ular Umar ibn Xattob uchun (rahmat soʻrab) Allohga duo qilishar edi, u soʻrisining ustiga qoʻyilgan edi. Birdan ortimdan bir kishi tirsagini yelkamga qoʻyib: «Alloh senga rahmat qilsin! Men Allohning seni ikki sherigingning (Paygʻambar ﷺ va Abu Bakrning) yoniga (qabrga) qoʻyishini umid qilardim, chunki men koʻp marta Rasululloh ﷺ: ‹Men, Abu Bakr va Umar boʻldik›, ‹Men, Abu Bakr va Umar (shunday) qildik›, ‹Men, Abu Bakr va Umar bordik› deganlarini eshitardim. Shuning uchun men Allohning seni ular bilan (birga) qilishini umid qilardim», derdi. Men oʻgirilib qarasam, u Ali ibn Abu Tolib ekan.Мен бир қавм орасида турган эдим, улар Умар ибн Хаттоб учун (раҳмат сўраб) Аллоҳга дуо қилишар эди, у сўрисининг устига қўйилган эди. Бирдан ортимдан бир киши тирсагини елкамга қўйиб: «Аллоҳ сенга раҳмат қилсин! Мен Аллоҳнинг сени икки шеригингнинг (Пайғамбар ﷺ ва Абу Бакрнинг) ёнига (қабрга) қўйишини умид қилардим, чунки мен кўп марта Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен, Абу Бакр ва Умар бўлдик›, ‹Мен, Абу Бакр ва Умар (шундай) қилдик›, ‹Мен, Абу Бакр ва Умар бордик› деганларини эшитардим. Шунинг учун мен Аллоҳнинг сени улар билан (бирга) қилишини умид қилардим», дерди. Мен ўгирилиб қарасам, у Али ибн Абу Толиб экан.