حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، أَوْ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى قَالَ سَلِ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، مَا أَمْرُهُمَا [quran sura="6" aya_start="151" aya_end="151"]{وَلاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ } [quran sura="4" aya_start="93" aya_end="93"]{وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا} فَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ لَمَّا أُنْزِلَتِ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ قَالَ مُشْرِكُو أَهْلِ مَكَّةَ فَقَدْ قَتَلْنَا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ، وَدَعَوْنَا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ، وَقَدْ أَتَيْنَا الْفَوَاحِشَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ [quran sura="25" aya_start="70" aya_end="70"]{إِلاَّ مَنْ تَابَ وَآمَنَ} الآيَةَ فَهَذِهِ لأُولَئِكَ وَأَمَّا الَّتِي فِي النِّسَاءِ الرَّجُلُ إِذَا عَرَفَ الإِسْلاَمَ وَشَرَائِعَهُ، ثُمَّ قَتَلَ فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ. فَذَكَرْتُهُ لِمُجَاهِدٍ فَقَالَ إِلاَّ مَنْ نَدِمَ.
Abdurrahmon ibn Abzo menga buyurib: «Ibn Abbosdan mana bu ikki oyat haqida — ularning hukmi nima ekani haqida — soʻra», dedi: «Alloh harom qilgan jonni oʻldirmanglar...» (Anʼom surasi, 151) va «Kim bir moʻminni qasddan oʻldirsa...» (Niso surasi, 93). Men Ibn Abbosdan soʻradim. U: «Furqonda (Anʼomda) boʻlgan (oyat) nozil boʻlganda, Makka ahlining mushriklari: ‹Biz Alloh harom qilgan jonni oʻldirdik, Alloh bilan birga boshqa ilohni (chaqirib) ibodat qildik va fohishaliklar qildik› deyishdi. Shunda Alloh: ‹...magar (kim) tavba qilsa va iymon keltirsa...› (Furqon surasi, 70) (oyatini) nozil qildi. Bu (oyat) oʻshalar uchundir. Nisodagi (oyatga) kelsak — kishi islomni va uning shariatlarini tanigach, soʻng (moʻminni) oʻldirsa, uning jazosi jahannamdir», dedi. Men buni Mujohidga eslatdim. U: «Magar (kim) pushaymon boʻlsa (bundan mustasno)», dedi.Абдурраҳмон ибн Абзо менга буюриб: «Ибн Аббосдан мана бу икки оят ҳақида — уларнинг ҳукми нима экани ҳақида — сўра», деди: «Аллоҳ ҳаром қилган жонни ўлдирманглар...» (Анъом сураси, 151) ва «Ким бир мўминни қасддан ўлдирса...» (Нисо сураси, 93). Мен Ибн Аббосдан сўрадим. У: «Фурқонда (Анъомда) бўлган (оят) нозил бўлганда, Макка аҳлининг мушриклари: ‹Биз Аллоҳ ҳаром қилган жонни ўлдирдик, Аллоҳ билан бирга бошқа илоҳни (чақириб) ибодат қилдик ва фоҳишаликлар қилдик› дейишди. Шунда Аллоҳ: ‹...магар (ким) тавба қилса ва иймон келтирса...› (Фурқон сураси, 70) (оятини) нозил қилди. Бу (оят) ўшалар учундир. Нисодаги (оятга) келсак — киши исломни ва унинг шариатларини танигач, сўнг (мўминни) ўлдирса, унинг жазоси жаҳаннамдир», деди. Мен буни Мужоҳидга эслатдим. У: «Магар (ким) пушаймон бўлса (бундан мустасно)», деди.