Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺ bilan birga u zotning tahorati va hojatlari uchun bir suv idishi (idova) koʻtarib yurardi. U shu (idish) bilan u zotning ortidan ergashib borayotganida, u zot: «Bu kim?» dedilar. U: «Men Abu Hurayraman», dedi. U zot: «Menga (tozalanish uchun) toshlar topib kel, ammo menga suyak ham, tezak ham keltirma», dedilar. Men u zotga koʻylagimning chetida koʻtarib toshlar keltirdim va ularni u zotning yoniga qoʻyib, soʻng (uzoqlashib) ketdim. U zot (hojatdan) farogʻat boʻlganlarida, men (yana) yurdim va: «Suyak bilan tezakda nima (hikmat) bor (nega manʼ qildingiz)?» dedim. U zot: «Ular jinlarning taomidir. Menga Nasibin jinlarining (elchi) vakillari kelgan edi — ular qanday ham yaxshi jinlar! — ular mendan ozuqa soʻrashdi. Men ular uchun Allohga duo qildimki, ular biror suyak yoki tezak yonidan oʻtmasinlar, magar ularning ustida (oʻzlari uchun) taom topsinlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺ билан бирга у зотнинг таҳорати ва ҳожатлари учун бир сув идиши (идова) кўтариб юрарди. У шу (идиш) билан у зотнинг ортидан эргашиб бораётганида, у зот: «Бу ким?» дедилар. У: «Мен Абу Ҳурайраман», деди. У зот: «Менга (тозаланиш учун) тошлар топиб кел, аммо менга суяк ҳам, тезак ҳам келтирма», дедилар. Мен у зотга кўйлагимнинг четида кўтариб тошлар келтирдим ва уларни у зотнинг ёнига қўйиб, сўнг (узоқлашиб) кетдим. У зот (ҳожатдан) фароғат бўлганларида, мен (яна) юрдим ва: «Суяк билан тезакда нима (ҳикмат) бор (нега манъ қилдингиз)?» дедим. У зот: «Улар жинларнинг таомидир. Менга Насибин жинларининг (элчи) вакиллари келган эди — улар қандай ҳам яхши жинлар! — улар мендан озуқа сўрашди. Мен улар учун Аллоҳга дуо қилдимки, улар бирор суяк ёки тезак ёнидан ўтмасинлар, магар уларнинг устида (ўзлари учун) таом топсинлар», дедилар.