Abu Zarga Paygʻambar ﷺning mabʼasi (paygʻambar boʻlib yuborilgani) haqida xabar yetganda, u akasiga: «Mana bu vodiyga (Makkaga) borib, oʻzini paygʻambar deb daʼvo qilayotgan, unga osmondan xabar (vahiy) keladigan deyilayotgan bu kishi haqida menga maʼlumot topib kel va uning soʻzidan eshit, soʻng menga kel», dedi. Akasi yoʻlga chiqib, u (Paygʻambar ﷺ)ning oldiga keldi va uning soʻzidan eshitdi, soʻng Abu Zarning oldiga qaytib: «Men uni goʻzal axloqlarga buyurayotganini va sheʼr boʻlmagan bir kalom (aytayotganini) koʻrdim», dedi. (Abu Zar:) «Sen meni istagan narsamdan shifolamading», dedi va ozuqa olib, ichida suv boʻlgan bir meshini koʻtarib, to Makkaga keldi. U masjidga kelib, Paygʻambar ﷺni izladi — ammo uni tanimasdi — va undan soʻrashni xush koʻrmadi, to kechaning bir qismi kirguncha. Uni Ali koʻrib, uning gʻarib (musofir) ekanini bildi. Uni koʻrgach, (Ali)ga ergashdi, ikkovidan biri ikkinchisidan biror narsa soʻramadi, to tong otguncha. Soʻng (Abu Zar) mesh va ozugʻini koʻtarib masjidga (qaytdi), oʻsha kuni (shunday) qoldi — Paygʻambar ﷺ uni koʻrmasdi — to kech kirguncha. U (yana) yotar joyiga qaytdi. Uning yonidan Ali oʻtib: «Bu kishiga oʻz manzilini bilish vaqti kelmadimi?» dedi va uni turgʻizib, oʻzi bilan olib ketdi — ikkovidan biri ikkinchisidan biror narsa soʻramadi. Uchinchi kun boʻlganda, Ali yana shunday qildi va uni oʻzi bilan oʻtkazdi, soʻng: «Seni nima (Makkaga) keltirganini menga aytmaysanmi?» dedi. (Abu Zar:) «Agar menga meni toʻgʻri yoʻlga boshlashingga ahd va vasiqa bersang, qilaman (aytaman)», dedi. (Ali) shunday qildi, u (Abu Zar) unga xabar berdi. (Ali:) «Albatta u haqdir va u Allohning Rasulidir ﷺ. Tong otganda, menga ergash. Agar men sen uchun xavfli biror narsa koʻrsam, goʻyo suv toʻkayotgandek turaman; agar (yoʻlda) davom etsam, menga ergash, to men kirgan joyga kirguningcha», dedi. (Abu Zar) shunday qildi va uning ortidan ergashib bordi, to u Paygʻambar ﷺning oldilariga kirdi, u ham u bilan kirdi. U (Paygʻambar ﷺning) soʻzidan eshitib, oʻsha joyda islom qabul qildi. Paygʻambar ﷺ unga: «Qavming oldiga qaytib, ularga (islomni) xabar ber, to mening (gʻalaba) ishim senga yetib kelguncha», dedilar. (Abu Zar:) «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men buni (kalimani) ularning (mushriklarning) orasida ovoz chiqarib aytaman», dedi va chiqib, masjidga keldi-da, baland ovozda: «Guvohlik beramanki, Allohdan boʻlak iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasulidir», deb nido qildi. Shunda qavm turib, uni urdi, to uni yiqitishdi. Abbos kelib, uning ustiga egildi (himoya qilib): «Sizlarga halokat boʻlsin! U Gʻifor (qabilasi)dan ekanini va sizlarning Shomga (boradigan) savdo yoʻlingiz (oʻsha tomonda) ekanini bilmaysizlarmi?» dedi va uni ulardan qutqardi. Soʻng u ertasi kuni yana shunga oʻxshashni (takror) qildi, ular uni (yana) urib, ustiga otildilar, Abbos esa (yana) uning ustiga egilib (himoya qildi).Абу Зарга Пайғамбар ﷺнинг мабъаси (пайғамбар бўлиб юборилгани) ҳақида хабар етганда, у акасига: «Мана бу водийга (Маккага) бориб, ўзини пайғамбар деб даъво қилаётган, унга осмондан хабар (ваҳий) келадиган дейилаётган бу киши ҳақида менга маълумот топиб кел ва унинг сўзидан эшит, сўнг менга кел», деди. Акаси йўлга чиқиб, у (Пайғамбар ﷺ)нинг олдига келди ва унинг сўзидан эшитди, сўнг Абу Зарнинг олдига қайтиб: «Мен уни гўзал ахлоқларга буюраётганини ва шеър бўлмаган бир калом (айтаётганини) кўрдим», деди. (Абу Зар:) «Сен мени истаган нарсамдан шифоламадинг», деди ва озуқа олиб, ичида сув бўлган бир мешини кўтариб, то Маккага келди. У масжидга келиб, Пайғамбар ﷺни излади — аммо уни танимасди — ва ундан сўрашни хуш кўрмади, то кечанинг бир қисми киргунча. Уни Али кўриб, унинг ғариб (мусофир) эканини билди. Уни кўргач, (Али)га эргашди, икковидан бири иккинчисидан бирор нарса сўрамади, то тонг отгунча. Сўнг (Абу Зар) меш ва озуғини кўтариб масжидга (қайтди), ўша куни (шундай) қолди — Пайғамбар ﷺ уни кўрмасди — то кеч киргунча. У (яна) ётар жойига қайтди. Унинг ёнидан Али ўтиб: «Бу кишига ўз манзилини билиш вақти келмадими?» деди ва уни турғизиб, ўзи билан олиб кетди — икковидан бири иккинчисидан бирор нарса сўрамади. Учинчи кун бўлганда, Али яна шундай қилди ва уни ўзи билан ўтказди, сўнг: «Сени нима (Маккага) келтирганини менга айтмайсанми?» деди. (Абу Зар:) «Агар менга мени тўғри йўлга бошлашингга аҳд ва васиқа берсанг, қиламан (айтаман)», деди. (Али) шундай қилди, у (Абу Зар) унга хабар берди. (Али:) «Албатта у ҳақдир ва у Аллоҳнинг Расулидир ﷺ. Тонг отганда, менга эргаш. Агар мен сен учун хавфли бирор нарса кўрсам, гўё сув тўкаётгандек тураман; агар (йўлда) давом эцам, менга эргаш, то мен кирган жойга киргунингча», деди. (Абу Зар) шундай қилди ва унинг ортидан эргашиб борди, то у Пайғамбар ﷺнинг олдиларига кирди, у ҳам у билан кирди. У (Пайғамбар ﷺнинг) сўзидан эшитиб, ўша жойда ислом қабул қилди. Пайғамбар ﷺ унга: «Қавминг олдига қайтиб, уларга (исломни) хабар бер, то менинг (ғалаба) ишим сенга етиб келгунча», дедилар. (Абу Зар:) «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен буни (калимани) уларнинг (мушрикларнинг) орасида овоз чиқариб айтаман», деди ва чиқиб, масжидга келди-да, баланд овозда: «Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан бўлак илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расулидир», деб нидо қилди. Шунда қавм туриб, уни урди, то уни йиқитишди. Аббос келиб, унинг устига эгилди (ҳимоя қилиб): «Сизларга ҳалокат бўлсин! У Ғифор (қабиласи)дан эканини ва сизларнинг Шомга (борадиган) савдо йўлингиз (ўша томонда) эканини билмайсизларми?» деди ва уни улардан қутқарди. Сўнг у эртаси куни яна шунга ўхшашни (такрор) қилди, улар уни (яна) уриб, устига отилдилар, Аббос эса (яна) унинг устига эгилиб (ҳимоя қилди).