حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، أَخْبَرَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَرَّقَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ قَالَ وَلَهَا يَقُولُ حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَهَانَ عَلَى سَرَاةِ بَنِي لُؤَىٍّ حَرِيقٌ بِالْبُوَيْرَةِ مُسْتَطِيرُ قَالَ فَأَجَابَهُ أَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ أَدَامَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْ صَنِيعٍ وَحَرَّقَ فِي نَوَاحِيهَا السَّعِيرُ سَتَعْلَمُ أَيُّنَا مِنْهَا بِنُزْهٍ وَتَعْلَمُ أَىَّ أَرْضَيْنَا تَضِيرُ
Paygʻambar ﷺ Bani Nazirning xurmo (daraxt)larini yoqdilar. (Ibn Umar) aytdi: Uning (bu voqea) haqida Hasson ibn Sobit (sheʼr) aytadi: «Buvayradagi keng yoyilgan yongʻin Bani Luayyning ashroflariga (zodagonlariga) oson (xor) boʻ ldi». (Ibn Umar) aytdi: Unga Abu Sufyon ibnul-Horis (sheʼr bilan) javob berdi: «Alloh bu ishni (yongʻinni) doimiy qilsin, uning chetlarida olov yonib (tursin). Sen tez orada qaysimiz undan uzoq (xotirjam) ekanini bilasan va qaysi yerimiz zarar koʻrishini (ham) bilasan».Пайғамбар ﷺ Бани Назирнинг хурмо (дарахт)ларини ёқдилар. (Ибн Умар) айтди: Унинг (бу воқеа) ҳақида Ҳассон ибн Собит (шеър) айтади: «Бувайрадаги кенг ёйилган ёнғин Бани Луаййнинг ашрофларига (зодагонларига) осон (хор) бў лди». (Ибн Умар) айтди: Унга Абу Суфён ибнул-Ҳорис (шеър билан) жавоб берди: «Аллоҳ бу ишни (ёнғинни) доимий қилсин, унинг четларида олов ёниб (турсин). Сен тез орада қайсимиз ундан узоқ (хотиржам) эканини биласан ва қайси еримиз зарар кўришини (ҳам) биласан».