حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ، يَقُولُ خَرَجْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤَذَّنَ، بِالأُولَى، وَكَانَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْعَى بِذِي قَرَدٍ ـ قَالَ ـ فَلَقِيَنِي غُلاَمٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ. قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلاَثَ صَرَخَاتٍ ـ يَا صَبَاحَاهْ ـ قَالَ فَأَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لاَبَتَىِ الْمَدِينَةِ، ثُمَّ انْدَفَعْتُ عَلَى وَجْهِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُمْ وَقَدْ أَخَذُوا يَسْتَقُونَ مِنَ الْمَاءِ، فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ بِنَبْلِي، وَكُنْتُ رَامِيًا، وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعْ، الْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعْ. وَأَرْتَجِزُ حَتَّى اسْتَنْقَذْتُ اللِّقَاحَ مِنْهُمْ، وَاسْتَلَبْتُ مِنْهُمْ ثَلاَثِينَ بُرْدَةً، قَالَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ حَمَيْتُ الْقَوْمَ الْمَاءَ وَهُمْ عِطَاشٌ، فَابْعَثْ إِلَيْهِمُ السَّاعَةَ. فَقَالَ " يَا ابْنَ الأَكْوَعِ، مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ ". قَالَ ثُمَّ رَجَعْنَا وَيُرْدِفُنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ.
(Salama ibnul-Akvaʼ aytdi:) Men birinchi (azon — bomdod) aytilmasdan oldin (uydan) chiqdim. Rasululloh ﷺning (sutlik) tuyalari Zu Qaradda oʻtlardi. Abdurrahmon ibn Avfning bir gʻulomi menga roʻbaroʻ kelib: «Rasululloh ﷺning tuyalari (haydab) olib ketildi!» dedi. Men: «Kim oldi?» dedim. U: «Gʻatafon», dedi. Men: «Yo sabohoh!» deb uch marta hayqirdim va Madinaning ikki qora (toshli chekkasi) orasidagi (kishilarga) eshittirdim. Soʻng yuzimga (toʻgʻri) otilib (yugurib), to ularga yetib oldim — ular suvdan suv olayotgan edilar. Men ularni oʻqim bilan ota boshladim — men (mohir) oʻqchi edim — va: ‹Men ibnul-Akvaʼman, bugun past (yaroqsiz)lar (halok boʻ ladigan) kundir!› deb rajaz (sheʼr) aytardim. (Shu zayli) men tuyalarni ulardan qutqarib oldim va ulardan oʻ ttiz (dona) burda (chopon) tortib (oʻlja) oldim. Paygʻambar ﷺ va odamlar keldilar. Men: «Ey Allohning paygʻambari, men u qavmni suvdan toʻsib qoʻ ydim, ular chanqoq (holda); ularga hoziroq (otryad) yuboring!» dedim. U zot: «Ey ibnul-Akvaʼ, sen (ularga) qodir boʻ lding (gʻolib kelding), endi yumshoqlik qil (avf et)», dedilar. Soʻng biz qaytdik, Rasululloh ﷺ meni oʻz tuyalariga orqalariga mingashtirib oldilar, to Madinaga kirdik.(Салама ибнул-Акваъ айтди:) Мен биринчи (азон — бомдод) айтилмасдан олдин (уйдан) чиқдим. Расулуллоҳ ﷺнинг (сутлик) туялари Зу Қарадда ўтларди. Абдурраҳмон ибн Авфнинг бир ғуломи менга рўбарў келиб: «Расулуллоҳ ﷺнинг туялари (ҳайдаб) олиб кетилди!» деди. Мен: «Ким олди?» дедим. У: «Ғатафон», деди. Мен: «Ё сабоҳоҳ!» деб уч марта ҳайқирдим ва Мадинанинг икки қора (тошли чеккаси) орасидаги (кишиларга) эшиттирдим. Сўнг юзимга (тўғри) отилиб (югуриб), то уларга етиб олдим — улар сувдан сув олаётган эдилар. Мен уларни ўқим билан ота бошладим — мен (моҳир) ўқчи эдим — ва: ‹Мен ибнул-Акваъман, бугун паст (яроқсиз)лар (ҳалок бў ладиган) кундир!› деб ражаз (шеър) айтардим. (Шу зайли) мен туяларни улардан қутқариб олдим ва улардан ў ттиз (дона) бурда (чопон) тортиб (ўлжа) олдим. Пайғамбар ﷺ ва одамлар келдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг пайғамбари, мен у қавмни сувдан тўсиб қў йдим, улар чанқоқ (ҳолда); уларга ҳозироқ (отряд) юборинг!» дедим. У зот: «Эй ибнул-Акваъ, сен (уларга) қодир бў лдинг (ғолиб келдинг), энди юмшоқлик қил (авф эт)», дедилар. Сўнг биз қайтдик, Расулуллоҳ ﷺ мени ўз туяларига орқаларига мингаштириб олдилар, то Мадинага кирдик.