Paygʻambar ﷺ Xaybar yaqinida bomdodni tong (qorongʻuligida) oʻqidilar, soʻng: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻ ldi! Albatta biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi qancha yomon!» dedilar. (Yahudiylar) koʻchalarda yugurib chiqdilar. Paygʻambar ﷺ jangchilarni oʻldirdilar va zurriyot (bola-chaqa)ni asir oldilar. Asirlar orasida Safiyya bor edi, u (avval) Dihya al-Kalbiyga tegdi, soʻng Paygʻambar ﷺga oʻtdi. U zot uni ozod qilishni unga mahr qildilar (ozodligini sadoq qildilar). Abdulaziz ibn Suhayb Sobitga: «Ey Abu Muhammad, sen Anasga: ‹U zot unga nima mahr berdilar?› deb (soʻradingmi)?» dedi. Sobit boshini — uni (Abdulaziz soʻzini) tasdiqlab — qimirlatdi (ha, deb).Пайғамбар ﷺ Хайбар яқинида бомдодни тонг (қоронғулигида) ўқидилар, сўнг: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бў лди! Албатта биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги қанча ёмон!» дедилар. (Яҳудийлар) кўчаларда югуриб чиқдилар. Пайғамбар ﷺ жангчиларни ўлдирдилар ва зурриёт (бола-чақа)ни асир олдилар. Асирлар орасида Сафийя бор эди, у (аввал) Диҳя ал-Калбийга тегди, сўнг Пайғамбар ﷺга ўтди. У зот уни озод қилишни унга маҳр қилдилар (озодлигини садоқ қилдилар). Абдулазиз ибн Суҳайб Собитга: «Эй Абу Муҳаммад, сен Анасга: ‹У зот унга нима маҳр бердилар?› деб (сўрадингми)?» деди. Собит бошини — уни (Абдулазиз сўзини) тасдиқлаб — қимирлатди (ҳа, деб).