حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ الْتَقَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالْمُشْرِكُونَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَاقْتَتَلُوا، فَمَالَ كُلُّ قَوْمٍ إِلَى عَسْكَرِهِمْ، وَفِي الْمُسْلِمِينَ رَجُلٌ لاَ يَدَعُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ شَاذَّةً وَلاَ فَاذَّةً إِلاَّ اتَّبَعَهَا فَضَرَبَهَا بِسَيْفِهِ، فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَجْزَأَ أَحَدُهُمْ مَا أَجْزَأَ فُلاَنٌ. فَقَالَ " إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ ". فَقَالُوا أَيُّنَا مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنْ كَانَ هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ لأَتَّبِعَنَّهُ، فَإِذَا أَسْرَعَ وَأَبْطَأَ كُنْتُ مَعَهُ. حَتَّى جُرِحَ فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ نِصَابَ سَيْفِهِ بِالأَرْضِ، وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَجَاءَ الرَّجُلُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ " وَمَا ذَاكَ ". فَأَخْبَرَهُ. فَقَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَإِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهْوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ".
(Sahl aytdi:) Paygʻambar ﷺ va mushriklar u zotning baʼzi gʻazotlarida roʻbaroʻ kelib, jang qildilar. Soʻng har qavm oʻz qoʻshiniga moyil boʻ ldi. Musulmonlar ichida bir kishi bor ediki, u mushriklardan bironta alohida (ajrab qolgan) yoki yakkani — uni qilichi bilan urmay — qoʻ ymas edi. (Birov:) «Ey Allohning Rasuli, bugun hech kim falonchi bajargan(jang qilgan)dek bajarmadi», dedi. U zot: «Albatta u doʻzax ahlidandir», dedilar. Ular: «Agar bu doʻzax ahlidan boʻ lsa, qaysimiz jannat ahlidan (boʻ lamiz)?!» deyishdi. Qavmdan bir kishi: «Men albatta uning ortidan (kuzatib) boraman — u tezlasa yoki sekinlasa, men u bilan boʻ laman», dedi. (Shu zayli,) to u jarohatlandi, soʻng oʻ limni tezlatib, qilichining dastasini yerga, tigʻini ikki koʻkragi orasiga qoʻydi, soʻng unga (oʻzini) tashlab, oʻzini oʻ ldirdi. Haligi kishi Paygʻambar ﷺning oldilariga kelib: «Guvohlik beramanki, siz Allohning Rasulisiz», dedi. U zot: «Bu nima (gap)?» dedilar. U (kishi voqeani) xabar berdi. Shunda u zot: «Albatta bir kishi — odamlarga koʻrinishda — jannat ahlining amalini qiladi, holbuki u doʻzax ahlidandir; va (bir kishi) — odamlarga koʻrinishda — doʻzax ahlining amalini qiladi, holbuki u jannat ahlidandir», dedilar.(Саҳл айтди:) Пайғамбар ﷺ ва мушриклар у зотнинг баъзи ғазотларида рўбарў келиб, жанг қилдилар. Сўнг ҳар қавм ўз қўшинига мойил бў лди. Мусулмонлар ичида бир киши бор эдики, у мушриклардан биронта алоҳида (ажраб қолган) ёки яккани — уни қиличи билан урмай — қў ймас эди. (Биров:) «Эй Аллоҳнинг Расули, бугун ҳеч ким фалончи бажарган(жанг қилган)дек бажармади», деди. У зот: «Албатта у дўзах аҳлидандир», дедилар. Улар: «Агар бу дўзах аҳлидан бў лса, қайсимиз жаннат аҳлидан (бў ламиз)?!» дейишди. Қавмдан бир киши: «Мен албатта унинг ортидан (кузатиб) бораман — у тезласа ёки секинласа, мен у билан бў ламан», деди. (Шу зайли,) то у жароҳатланди, сўнг ў лимни тезлатиб, қиличининг дастасини ерга, тиғини икки кўкраги орасига қўйди, сўнг унга (ўзини) ташлаб, ўзини ў лдирди. Ҳалиги киши Пайғамбар ﷺнинг олдиларига келиб: «Гувоҳлик бераманки, сиз Аллоҳнинг Расулисиз», деди. У зот: «Бу нима (гап)?» дедилар. У (киши воқеани) хабар берди. Шунда у зот: «Албатта бир киши — одамларга кўринишда — жаннат аҳлининг амалини қилади, ҳолбуки у дўзах аҳлидандир; ва (бир киши) — одамларга кўринишда — дўзах аҳлининг амалини қилади, ҳолбуки у жаннат аҳлидандир», дедилар.