Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ va mushriklar bir-biriga roʻpara kelib, jang qila boshladi. Allohning Rasuli ﷺ oʻz qarorgohiga qaytganda va mushriklar (ham) oʻz qarorgohiga qaytganda, kimdir — Allohning Rasuli ﷺ ning sahobalaridan — yolgʻiz ketayotgan har qanday mushrikni quvib, qilichi bilan oʻldiradigan — bir kishi haqida gapirdi. U: «Bugun hech kim u kishichalik oʻz (jang) ishini yaxshi (uddasini) qilmadi», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ: «Shubhasiz, u — doʻzax ahlidan(dir)», — dedi. Odamlar orasidan bir kishi: «Men unga hamroh boʻlaman (u nima qilishini kuzataman)», — dedi. Shunday qilib, u unga hamroh boʻldi — u qaerda toʻxtasa, u (ham) u bilan toʻxtar; qaerda yugursa, u (ham) u bilan yugurardi. Soʻng oʻsha (botir) kishi ogʻir yaralandi va u oʻz oʻlimini tezlashtirishga qaror qildi. U qilichning dastasini yerga tirab, oʻtkir uchini koʻkragiga — ikki koʻkragi orasiga — qaratdi. Soʻng u qilichga suyanib, oʻzini oʻldirdi. Boshqa kishi Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga kelib: «Men guvohlik beramanki, siz — Allohning Rasulisiz», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Nima boʻldi?» — dedi. U: «(Bu) — siz doʻzax ahlidan biri deb taʼriflagan kishi (haqida). Odamlar sizning soʻzingizdan juda hayratlangan edi va men: ‹Men sizlar uchun uning haqiqatini bilib kelaman›, — dedim. Bas, men uni izlab chiqdim. U ogʻir yaralangan edi va — qilichining dastasini yerga tirab, oʻtkir uchini koʻkragiga, ikki koʻkragi orasiga qaratib — oʻlimni tezlashtirdi. Soʻng u qilichiga suyanib, oʻzini oʻldirdi», — dedi. Shunda Allohning Rasuli ﷺ: «Bir kishi odamlarga — goʻyo jannat ahlining amalini qilayotgandek — koʻrinishi mumkin, holbuki u — doʻzax ahlidan(dir); va boshqasi odamlarga — goʻyo doʻzax ahlining amalini qilayotgandek — koʻrinishi mumkin, holbuki u — jannat ahlidan(dir)», — dedi.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ ва мушриклар бир-бирига рўпара келиб, жанг қила бошлади. Аллоҳнинг Расули ﷺ ўз қароргоҳига қайтганда ва мушриклар (ҳам) ўз қароргоҳига қайтганда, кимдир — Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг саҳобаларидан — ёлғиз кетаётган ҳар қандай мушрикни қувиб, қиличи билан ўлдирадиган — бир киши ҳақида гапирди. У: «Бугун ҳеч ким у кишичалик ўз (жанг) ишини яхши (уддасини) қилмади», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Шубҳасиз, у — дўзах аҳлидан(дир)», — деди. Одамлар орасидан бир киши: «Мен унга ҳамроҳ бўламан (у нима қилишини кузатаман)», — деди. Шундай қилиб, у унга ҳамроҳ бўлди — у қаэрда тўхтаса, у (ҳам) у билан тўхтар; қаэрда югурса, у (ҳам) у билан югурарди. Сўнг ўша (ботир) киши оғир яраланди ва у ўз ўлимини тезлаштиришга қарор қилди. У қиличнинг дастасини ерга тираб, ўткир учини кўкрагига — икки кўкраги орасига — қаратди. Сўнг у қиличга суяниб, ўзини ўлдирди. Бошқа киши Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига келиб: «Мен гувоҳлик бераманки, сиз — Аллоҳнинг Расулисиз», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Нима бўлди?» — деди. У: «(Бу) — сиз дўзах аҳлидан бири деб таърифлаган киши (ҳақида). Одамлар сизнинг сўзингиздан жуда ҳайратланган эди ва мен: ‹Мен сизлар учун унинг ҳақиқатини билиб келаман›, — дедим. Бас, мен уни излаб чиқдим. У оғир яраланган эди ва — қиличининг дастасини ерга тираб, ўткир учини кўкрагига, икки кўкраги орасига қаратиб — ўлимни тезлаштирди. Сўнг у қиличига суяниб, ўзини ўлдирди», — деди. Шунда Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Бир киши одамларга — гўё жаннат аҳлининг амалини қилаётгандек — кўриниши мумкин, ҳолбуки у — дўзах аҳлидан(дир); ва бошқаси одамларга — гўё дўзах аҳлининг амалини қилаётгандек — кўриниши мумкин, ҳолбуки у — жаннат аҳлидан(дир)», — деди.