(Amra aytdi:) Men Oisha (roziyallohu anho)ni — shunday derkan — eshitdim: Ibn Horisa (Zayd), Jaʼfar ibn Abu Tolib va Abdulloh ibn Ravoha (roziyallohu anhum)ning oʻldirilgani (xabari) kelganida, Rasululloh ﷺ — unda (yuzlarida) gʻam-qaygʻu bilinadigan holda — oʻtirdilar. Oisha aytdi: Men eshik tirqishidan qarab turardim. U zotning oldilariga bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli, Jaʼfarning ayollari...» dedi va ularning yigʻisini zikr qildi. U zot unga ularni qaytarishni (yigʻidan) buyurdilar. U kishi ketdi, soʻng kelib: «Men ularni qaytardim (taqiqladim), lekin ular menga itoat qilmadilar», dedi. U zot yana buyurdilar, u ketdi, soʻng kelib: «Allohga qasamki, ular bizni yengdilar (yigʻini toʻxtatolmadik)», dedi. (Oisha) zaʼm qilishicha, Rasululloh ﷺ: «Ularning ogʻizlariga tuproq soch!» dedilar. Oisha aytdi: Men (ichimda): «Alloh sening burningni yerga surtsin! Allohga qasamki, sen (buyurganni) qilmaysan ham, Rasululloh ﷺni (boshqa) mashaqqatdan ham qutqarmaysan», dedim.(Амра айтди:) Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)ни — шундай деркан — эшитдим: Ибн Ҳориса (Зайд), Жаъфар ибн Абу Толиб ва Абдуллоҳ ибн Равоҳа (розияллоҳу анҳум)нинг ўлдирилгани (хабари) келганида, Расулуллоҳ ﷺ — унда (юзларида) ғам-қайғу билинадиган ҳолда — ўтирдилар. Оиша айтди: Мен эшик тирқишидан қараб турардим. У зотнинг олдиларига бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Жаъфарнинг аёллари...» деди ва уларнинг йиғисини зикр қилди. У зот унга уларни қайтаришни (йиғидан) буюрдилар. У киши кетди, сўнг келиб: «Мен уларни қайтардим (тақиқладим), лекин улар менга итоат қилмадилар», деди. У зот яна буюрдилар, у кетди, сўнг келиб: «Аллоҳга қасамки, улар бизни енгдилар (йиғини тўхтатолмадик)», деди. (Оиша) заъм қилишича, Расулуллоҳ ﷺ: «Уларнинг оғизларига тупроқ соч!» дедилар. Оиша айтди: Мен (ичимда): «Аллоҳ сенинг бурнингни ерга сурцин! Аллоҳга қасамки, сен (буюрганни) қилмайсан ҳам, Расулуллоҳ ﷺни (бошқа) машаққатдан ҳам қутқармайсан», дедим.