حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ ذَهَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِبَعْضِ حَاجَتِهِ، فَقُمْتُ أَسْكُبُ عَلَيْهِ الْمَاءَ ـ لاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ قَالَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ ـ فَغَسَلَ وَجْهَهُ، وَذَهَبَ يَغْسِلُ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ عَلَيْهِ كُمُّ الْجُبَّةِ، فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ جُبَّتِهِ فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ مَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ.
(Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ baʼzi hojatlari uchun (chetga) ketdilar; men u zotga suv quya boshladim — buni faqat Tabuk gʻazotida (boʻ lgan) deb bilaman — u zot yuzlarini yuvdilar, bilaklarini yuvmoqchi boʻ lganlarida, jubba (chopon)ning yengi ularga tor keldi; shu sababli ularni jubbalari ostidan chiqarib yuvdilar, soʻng maxsi (kavush)lari ustiga mash tortdilar.(Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ баъзи ҳожатлари учун (четга) кетдилар; мен у зотга сув қуя бошладим — буни фақат Табук ғазотида (бў лган) деб биламан — у зот юзларини ювдилар, билакларини ювмоқчи бў лганларида, жубба (чопон)нинг енги уларга тор келди; шу сабабли уларни жуббалари остидан чиқариб ювдилар, сўнг махси (кавуш)лари устига маш тортдилар.